Skip to main content

எனக்காக என்னை பிரிந்தாள்.!!!




மனதில் நீங்கா திருப்தி
அன்று நான் சாதித்தபோது..

வெற்றியின் களிப்பை கொண்டு
என் ஓட்டம் தொடங்கியது
அந்த மின்சார ரயில் பின்னே..

80கி.மீ., வேகத்தில் செல்லும் ரயிலில் ஏறவும்
20கி.மீ., தொலைவுக்கு தாண்டவும்
நான் 'குருவி' அல்ல..

நான் ஏறிய ரயில்,
கூட்டத்தில் சென்ற மாடு போல
அசைந்து கொண்டுதான் இருந்தது..

அதிக நெருடல் இல்லா பயணம்,
ஜன்னல் ஓர சீட்டு,
சில்லென்று வீசும் சாரல் மழை..
இன்பம் தானே.!!!

இல்லை..
கண்டிப்பாக இல்லை..
எதிரில் ஒரு,
இயற்கை வெறுப்பன் உட்கார்ந்துவிட்டார்..
சட்டென அடைக்கப்பட்டது
சாரலை வரவேற்திடும் அந்த சன்னல்கள்..

எதிர் பேச மனமில்லை..
காரணம்-அவர் கொஞ்சம் வெறப்பாக இருந்தார்..

நான் விரும்பும் மழைதுளி
என்னை தேடி வந்தது..
ஆனால்,
என்னை தொடாமலே
கண்ணாடி ஜன்னலுக்கு முத்தமிட்டு சாய்ந்ததே.!!
காரணம் எதிரிருப்பவர் தானே...
கடுப்பானேன்.. 
முறைத்தேன் அவரை..
அவர் என்னை எதிர்நோக்கலானார்..
சட்டென திரும்பி கொஞ்சம் 'நடிகர் வடிவேல்' ஆனேன்..

வெறுத்துபோனேன்..
வெம்பிய நெஞ்சத்திற்கு
பட்டென வந்தாள்
பட்டாம்பூச்சி காதலி..

தலையை வட்டமிட்டு
காதில் முத்தமிட்டு
கண்ணை மூடவைத்து
சட்டென பிரிந்தாள்..

எங்கே சென்றாள்.??
என் தூதுவளாக சென்றுவிட்டாள்.!!!

அடுத்த நிமிடமே அவள்
அந்த கண்ணாடி ஜென்னலை முட்டிகொண்டு.....

முட்டிகொண்டும் முனகிகொண்டும்
திரியும் காரணம் என்ன.???
மற்றவர் அறியாமல் இருக்கலாம்..
நான் அறிவேன்..
நான் விரும்பிய மழைதுளியை
எனக்காக கொண்டுவரத் துடிக்கும்
உன்னத காதலி அவள்..

முட்டி முட்டி அவள் துடிப்பது
அந்த கண்ணாடியை உடைத்தெறியவே..!!!
கண்ணாடியை உடைத்தெறிந்து
இன்ப சாரல் நனைத்திட செய்வாளோ.!!!

கண்கள் கலங்கிட்டேன்
அவளின் கஷ்டத்தை காணும் போது..
பறந்து அருகே வந்தால்;
தோளில் அமர்ந்துகொண்டாள்..
மெல்ல என்னை நோக்கியவள்
கலங்காதே.!! என கூறுகின்றாள்..

பின்னே,
அவளின் முட்டும் வேலை தொடங்கிட்டாள்..

வாசல் கதவு திறந்திருக்க
ஜன்னல் கதவை முட்டி ஓயாத அவள்..
கீழே சாய்ந்தாள்..

பதறிய மனம்,
உற்று நோக்க ஓடியது..
வில்லென பறந்தாள்
விஸ்வரூபம் எடுத்தாள்..
'கலங்காதே.!!
கதவை திறந்திடுவேன்'
என முரட்டு பாசமாய் சொல்லிவிட்டு
மீண்டும் முட்டுகிறாள்..

என்ன ஒரு பாசமடா தோழா.!!

அவளால், 
ஜெயிக்கமுடியவில்லையே தோழா..!!
மீண்டும் சாய்ந்தாள்..
முன்பு போல் இப்பவும் ஓய்வு தான்..
ஆனால்-நிரந்தரமாக..

கண்கள் கலங்கியது..
துடைத்திட யாருமில்லை..
இறங்குமிடம் வந்துவிட்டது..
அவளது நினைவுகளை மனதில் கொண்டு
நடந்து செல்கிறேன்-'மழையில் நனைந்தபடி.'



குறிப்பு:-


1. இது படிக்கும் விதத்தில் பொருள் மாறுபட்டு தெரியும்..
2. உண்மையில் நடந்ததை என் கற்பனை கொண்டு மெருகேற்றியுள்ளேன்

Comments

  1. @எஸ்.கே : முன்னரே வந்து பின்னூட்டம் அளித்ததற்கு நன்றிகள் நண்பரே.!!!

    ReplyDelete
  2. கவிதை நல்லா இருக்கு... சீரியசான கவிதையில் குருவி வார்த்தை பிரயோகம் அருமை...

    ReplyDelete
  3. சீரியசான கவிதையில் குருவி வார்த்தை பிரயோகம் அருமை..”

    கவிதையும் அருமை.. கமெண்டும் அருமை

    ReplyDelete
  4. என்ன ஒரு அழகான கவிதை...அந்த பயணம்,மழை,பட்டாம்பூச்சி எல்லாமே பீல் பண்ணினேன் கூர்மதி...அப்படியே லைவ்லி ஆ இருந்தது இந்த புதுகவிதை...அற்புதம் நண்பரே...

    ReplyDelete
  5. @philosophy prabhakaran:நன்றி நண்பரே.!!!

    @பார்வையாளன் :பிரபாகரனின் தீவிர நண்பரோ.??? பல இடங்களில் கவனித்திருக்கிறேன்..
    கருத்துகள் பதிவு செய்ததற்கு நன்றி..


    @ஆனந்தி.://அப்படியே லைவ்லி ஆ இருந்தது//
    மிக்க மகிழ்ச்சி..நன்றிகள்.. ஆனால், உங்க பதிவுக்கு வந்தா நான் எதிர் கருத்த பதிவு பண்ற மாதிரி நீங்க ஒரு தடவ கூட பதிவு பண்ணியதில்லையே ஏன்.???

    ReplyDelete
  6. ஹ ஹ...நீங்க அதுக்கு எந்த சந்தர்ப்பம் கொடுக்க மாட்டேன்கிறேன்களே..:)) moreover..i am very positive person koormathi...என் பார்வையில் எதிர்மறையாய் நான் பார்த்த சம்பவங்கள் ரொம்ப கம்மியா தான் என் வாழ்வில் நடந்துருக்கு...உங்க ரசனை எனக்கும் இனிக்குது...அதனால் மாற்று கருத்தே தோணலை நண்பா...:)))

    ReplyDelete
  7. //நீங்க அதுக்கு எந்த சந்தர்ப்பம் கொடுக்க மாட்டேன்கிறேன்களே..//

    மிக்க மகிழ்ச்சி.!!!
    //i am very positive person koormathi...//
    அப்படியா.??? ஹா ஹா..

    //உங்க ரசனை எனக்கும் இனிக்குது...அதனால் மாற்று கருத்தே தோணலை நண்பா...:))//

    ஆனந்தம்.!! தோழி.

    ReplyDelete
  8. எங்கே அடுத்த கவிதை????

    ReplyDelete
  9. சீக்கிரமே.!!! எழுதும் கவிதைக்கு அதிகமா ரெஸ்பான்ஸ் இல்லையே.. அதான் நாம எழுதுறது சிலருக்கு பிடித்திருந்தாலும் பலருக்கு புடிக்கல போலன்னு யோசிச்சுகிட்டிருக்கன்..

    ReplyDelete
  10. அட அதெல்லாம் யோசிக்காதிங்க..ரசனை உள்ளவங்க ரெண்டு பேரு வந்து படிச்சு சொல்லிட்டு போனாலும் அதுவும் திருப்தி தான்..போக போக நிச்சயம் எஸ்டாபிளிஷ் ஆவேங்க..

    ReplyDelete
  11. @ஆனந்தி: கண்டிப்பா.. உங்க சொற்கள் தான் என்ன மேலும் மேலும் பதிவு போட வைக்கிது..

    ReplyDelete
  12. மிக அழகான வரிகள்... கவிதை அருமை!

    ReplyDelete
  13. @ப்ரியா:நன்றி ப்ரியா.!! தொடர்ந்து வாங்க..

    ReplyDelete
  14. அன்பின் தம்பி கூர்மதியன் - கவிதை அருமை - சிந்தனை நன்று - நீளம் அதிகமோ ! இயற்கை வெறுப்பன் - குருவி - வடிவேல் - ஆகா ஆகா இயல்பான நடை - பட்டாம்பூச்சிக் காதலி மழைத் துளிக் காதலிக்கு உதவி செய்யப்போய் மறைந்து விட்டாளே ! ம்ம்ம் - வாழ்க வளமுடன் - நட்புடன் சீனா

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…