Skip to main content

உனக்கு யார் உரிமை கொடுத்தார்.???



வாழ்க்கை எனக்களித்த பலபாடம்
அதை,
வாயால் சொல்லிட முடியாது..

சின்ன சிறிய விசயங்களிளும்
மனதில்,
நீங்கா துயரை விட்டு சென்ற
மனிதர்களின் கோட்பாடு
கொஞ்சம் வியக்க தான் வைக்கிறது.!!!

என் வாழ்க்கை எனக்கென்று
சுற்றம் என்றும் எனை சூழ
எனக்கே உரித்தான இயல்புகளோடு
வாழ்ந்து வளர்ந்த என்னை,
வெறிக்கொண்ட மனிதர்
சினங்கொண்டு தாக்க
பாவம் செய்தேனா.???
இல்லை,
அவர்களது பவித்தரம் அழிந்ததா.???

உன்னை,
சிறுக சிறுக அழித்திடும்
அநியாய அரசியலை எதிர்க்கமுடியாத நீ...
என் அகமென இருந்த வாழ்வை
அழிக்க துணிந்தது எங்ஙனம்.???

நச்சுகள் கோத்து இருப்பிடத்தை
நஞ்சுகள் நிறைந்த கூடாரமாக்கி
கும்மாளம் அடித்திடும் நீ...
என் உயிர் குடிலை
சீரழிக்க உரிமை யார் கொடுத்தார்.???

ஆறறிவு நான்கொண்டேனென
பரிவிழந்து திரியும் உன்னை
எவ்வினத்தில் சேர்ப்பது.???
உயிருள்ள ஜீவனில் உனக்கும்
ஓர் இடம் இருக்குமா.???

விஞ்ஞான வளர்ச்சியென
வியாக்கானம் பேசும் நீ..
வாழ்க்கை அழிக்கும் விஞ்ஞானத்தில்
நீ வீழும் நாள் எப்போது.???

பணமூட்டை பல சேர்த்து
குணமூட்டையை இழந்த நீ..
என் குலத்தை அழிக்க துணிந்தாயோ
அத்துணிவை உனக்களித்தார் யாரோ.???

உன் வீட்டை அலங்கரிக்க
என் உயிர் மீது முதலீடா.???
எனக்கே உரிமையில்லா என்னுயிரை
எங்ஙனம் நீ பரித்திட துணிந்தாய்..???

வியாதி பலகொண்ட நோயாளி
திண்ணு பெருத்த கடங்காரா
என்னை அழித்திட நீ யாரடா.???


வேட்டை இல்லாவிடில் 
எமக்கு வாழ்க்கையில்லை...
கோட்டையை ஆண்டாலும்
உனக்கு வேட்டை வேண்டுமா.???
உன் வேட்கைக்கு
நான் தான் உரமா.???


நடுநடுங்கும் நடை
சினங்கொண்ட குரல்
பழமை கொண்ட வீரம்
எல்லாம் உரித்தானவன் நான்..
பெரிய உரு யானையையும்
வீழ்த்தி வெல்லும் நான்
ஏனோ
உன்னிடம் தோற்றுதான் போகின்றேன்...

என் தோல்வி உனக்கென்ன சிரிப்பா..???
விஞ்ஞான புத்தர்கள் என்னிடம் இல்லை
விசித்திர பழக்கம் என்னிடம் இல்லை
இருந்திருந்தால்..???
சிந்தித்து பாரும்..
சினம் கொளும் என்னை
சிந்தையிலும் என்னிட துணியாய் நீ...

என் பாய்ச்சல் ஒன்றே
உங்களுக்கு பாய்சனாகிடும்..
ஊழல், வஞ்சகமெனும் கொடியாரும்
வேஷம், தீரா வேட்கையெனும் சிறியாரும்
என்னிடம் இல்லா தூயவனானேன்..
கொடியாரும், சிறியாரும் ஒருசேர்ந்த நீ
என்னை அழிக்க நினைத்தது ஏன்.???
உன்னை போன்ற உயிரினம் மூலம்
இறப்பதையும் இழிவாக எண்ணுகிறேன்..

கற்றுகொண்டேன் உன்னால் பல பாடம்..
புல்லை திங்கா நானே புல் திண்ண தொடங்கிட்டேன்...
எனக்குரிய வலி
என் வேட்டையால் பலர் கொண்டிருப்பரே.!!
வேட்டை என்னும் சொல்லை மறந்தே வாழ்கிறேன்
மீண்டும் உள்புகுந்து சிந்தைக்கு செலுத்தாதே.!!
அழிந்து வரும் என் இனத்தை
அழிக்காமல் விட்டுவிடு..
துயர் கொண்ட ஏக்கத்தோடு
உள் அடக்கிய கோபத்தோடு கேட்கிறேன்
என்னை விட்டுவிடுவாயா.???

                                                    இப்படிக்கு,
                                                    புலி(அழிந்துவரும் அந்நிய குரல்..)

டிஸ்கி : மொக்க விசயத்த எழுதனும்னு தோணுச்சு.. இது என் படைப்பு ப்ளாக்.. இன்னொன்றில் எனக்கு மொக்கை பதிவு போட மனம் வரவில்லை.. காரணம் ப்ளாக் டைட்டிலோடு ஒத்திருக்கும் என் முன்னோடிகளாக இருக்கலாம்.. அதனால் புதுசா ஒரு ப்ளாக் துறந்திருக்கன்.. வந்து பாருங்களேன்...
 http://kooranpathivu.blogspot.com/

Comments

  1. இது மாதிரி எல்லா விலங்குகளும் கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்து விட்டால், மனிதனின் கதி அதோ கதி தான்..

    ReplyDelete
  2. நல்ல கவிதை. இன்னும் கொஞ்சம் கவிதையின் நீளத்தை குறைத்து இருக்கலாம்..

    ReplyDelete
  3. @பாரத்.. பாரதி..: கவிதையை நீளமாக எழுத ஆசையில்லை தான்.. என்ன செய்ய எழுத ஆரம்பிக்கும்போது துளிராக இருப்பது எழுத எழுத கொழுந்துவிடுகிறதே.!! இனி அளவை குறைக்க முயல்கிறேன்.. முன்னரே வந்து பின்னூட்டம் அளித்ததற்கு நன்றிகள் நண்பரே.!!!

    ReplyDelete
  4. ரொம்ப உருக்கமா இருந்தது கூர்மதி..முதலில் புலின்னே யோசிச்சு படிக்கலை..கடைசியில் புலி தான் சொல்லுதுன்னு புரிஞ்சுட்டு மீண்டும் படிச்சேன்...அசத்தலா இருந்தது...ரொம்ப ஷார்ப் ஆன வார்த்தைகள்...மனுஷனை நிக்க வச்சு நார் நாரா பிக்கிற மாதிரியான கேள்விகள்...உணர்ச்சியோட எழுதி இருக்கும் உங்கள் வேகம் நல்ல புரிஞ்சது ஒவ்வெரு வரியிலும்...பெருசா இருக்கிற மாதிரியே பீல் பண்ணல கூர்மதி...பாஸ்ட் ஸ்க்ரீன்பிளே மாதிரி தான் இருந்தது...அருமையான பதிவு...

    ReplyDelete
  5. அதென்ன உன்னொரு ப்ளாக்..?? அப்புறம் *நான் சந்தித்தவை*?? ஹலோ வேற வேலை இல்லையா உங்களுக்கு:))))

    ReplyDelete
  6. நல்ல கவிதை...
    நம்ம கவிதையையும் கொஞ்சம் பார்த்துட்டு கருத்த சொல்லுங்க....உங்களுக்காக வெயிட்டிங்..
    http://sakthistudycentre.blogspot.com/2011/01/blog-post_21.html

    ReplyDelete
  7. கவிதை அசத்தலா இருந்தது...
    ரொம்ப ஷார்ப் ஆன வார்த்தைகள்...
    மனுஷனை நிக்க வச்சு நார் நாரா பிக்கிற மாதிரியான கேள்விகள்...
    அருமையான பதிவு ,அவசியம் ஒட்டு போடவும் அதனால் கருத்துக்கள் பரவுகின்ற வாய்ப்பு கிடைக்கபெறும்.
    நான் ஓட்டு போட்டுட்டேன்..

    ReplyDelete
  8. @ஆனந்தி:ஆஹா.!!! போன பதிவுக்கு ப்ராயசித்தம் பண்ணிட்டன் போலிருக்கே.!! பாராட்டுனதுக்கு தேங்க்ஸ் தோழி.. அந்த இன்னொரு ப்ளாக் பத்தி விளக்கமா எழுதியிருப்பனே.. *நான் சந்திதவை*ல தலைப்பு படத்துல சே,சுபாஷ் போல எனக்கு மிகவும் பிடித்த மதிக்கத்தக்க பலர் இருப்பதால் அங்க மொக்க போட மனசு ஒத்துபோகல.. அதனால நெடுநாளா யோசிச்சு புது ப்ளாக் திறப்புவிழா நடத்திட்டன்..(என்ன ஒரு புத்திசாலித்தனம்.!!!)

    ReplyDelete
  9. @கருண்: வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி நண்பரே.!!! தங்கள் கவிதையை படித்தேன்.. கருத்துகளை பகிர்ந்துள்ளேன்..

    ReplyDelete
  10. ஹா ஹா ஹா அட்டகாசமா இருக்கு...

    ReplyDelete
  11. @நாஞ்சில் மனோ.:வருக்கைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி நண்பரே.!!!

    ReplyDelete
  12. ;))

    செம கலக்கல் பதிவு

    வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
  13. நண்பரே...தங்கள் கருத்திற்கு நன்றி..
    தாங்கள் சொன்னபடி எனக்கு தெரிந்தவரை மாற்றியுள்ளேன். அதிலும் தவறு இருந்தால்அதை சரி செய்து எனக்கு மெயில் அனுப்பவும்.
    kkarun09@gmail.com.
    //
    டஜன் பத்து ரூபாய்

    கூவி கூவி அழைத்தான்

    தள்ளுவண்டிக்காரன்....!


    ஏழு ரூபாய் வீதம்

    இரண்டு டஜன் கொடு

    பேரம்பேசினேன் அவனிடம்....!


    அரை மணிநேரம்

    வாதாடினேன் - இறுதியில்

    இரண்டு டஜன் பதினைந்து ரூபாய்

    என பரிமாறிக்கொள்ளப்பட்டது

    பணமும்.... பொருளும்...


    பீடியை எடுத்து

    இயல்பாகத்தான் துப்பினான்...

    என்றாலும்

    எனக்கு உறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.


    எதிர் கடையில்

    குளுகுளு காற்றுவாங்கி

    பிரிதிபளிக்கும் கண்ணாடி கூண்டுக்குள்

    திருப்தி இல்லையென்றாலும்

    சொன்ன விலைக்கு நான்

    சட்டை வாங்கி வந்ததை

    பார்த்திருப்பானோ?


    உண்மைதான்
    நாம் எப்போதும் வியர்வைகளோடுதான்
    விவாதங்கள் செய்துக்கொண்டிருப்போம்...
    //

    ReplyDelete
  14. @ஆமினா: ரொம்ப நன்றி தோழி.!!!

    ReplyDelete
  15. @கருண்: நண்பரே.!! கண்டிப்பாக செய்கிறேன்..

    ReplyDelete
  16. உனக்கு அந்த உரிமையைத் தந்தது யார் என்று ஒவ்வொரு விலங்கும் கேட்க ஆரம்பித்தால்... என்ன ஆகும் என்று தெரியவில்லை... நல்ல கவிதை... புலியின் எண்ணிக்கை குறைய ஆரம்பித்தாலும் புலின்ற பேரைக் கேட்டாலே ஒரு பயம்,நடுக்கம் வர்றதைத் தடுக்க முடியலை.

    ReplyDelete
  17. @என்றென்றும்16: பொதுவா நாம தான் பயபுடுறோம்.. ஆனா வேட்டையாடுற யாராச்சும் பயந்திருந்தா இந்த அளவுக்கு புலி எண்ணிக்கை குறைஞ்சிருக்குமா.??? கருத்துக்கு நன்றிங்க..

    ReplyDelete
  18. கவிதை தவிர என்னுடைய பதிவுகளை நீங்கள் படிக்கவில்லை ஏன்?
    See,
    http://sakthistudycentre.blogspot.com/2011/01/mr.html

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…