Skip to main content

ஏன் யா இப்படி பண்றீங்க.???



பத்தாம் வகுப்பு மற்றும் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் மாவட்டம் மற்றும் தேசிய அளவில் சாதித்த பார்வையற்ற மாணவர்களுக்காக வருடம்தோறும் அரசு ஊக்கத்தொகையும், அவர்களின் மேல்படிப்பிற்கான செலவையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது..  அவ்வாறு 2006 மற்றும் 2007 ஆம் ஆண்டுகளில் திருவள்ளுவர் மாவட்டத்தில் முதல் மூன்று இடங்களை பிடித்த கண்ணன், யு.மகேந்திரன், ஏழுமலை, எம்.மகேந்திரன், கார்த்திக், தர்மலிங்கம் ஆகிய மாணவர்களுக்கும் 2008ல் திருவள்ளுவர் மாவட்டத்தில் முதலிடம் பிடித்த பச்சையப்பன் என்ற மாணவர்க்கும் அவர்களுக்கு தரவேண்டிய மேல்படிப்பிற்கான பணத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சிறு பங்கை மட்டுமே அளித்துவிட்டு மீதி தொகை தரப்படாமல் இருந்திருக்கிறது..


இந்நிலையில் சம்பந்தபட்ட மாணவர்கள் கடந்த மே மாதத்தில் தேதி திருவள்ளூர் மாவட்ட புனர்வாழ்வு அலுவலர்(டி.ஆர்.ஓ) திரு.ரவி அவர்களிடம் தங்கள் அடையால அட்டை, ஆதாரங்களுடன் சென்று மனு அளித்து வந்தனர். பின்னர், ஆயிரம் விளக்கு பகுதியில் கமிஷனரை காண சென்றவர்கள் கமிஷனரை காண முடியாததால் அங்கிருந்த போலீஸ் அதிகாரியிடம் தங்கள் மனுவை கொடுத்துவிட்டு வந்தனர்.. ஓரிரு நாட்களில் ப்ரச்சனைக்கு தீர்வு கிடைக்கும் என்ற அவரின் நம்பிக்கை வார்த்தையுடன் அந்த இடத்திலிருந்து சென்றனர். ஆனால் அதுபோல எதுவும் நடக்கவில்லை..


மீண்டும் ஆகஸ்ட் 11ம் தேதி கல்வி உதிவித் தொகை துறையின் பொறுப்பாளர் மற்றும் சிறப்பு பள்ளிகளுக்கான துணை முதல்வரான(ஏ.டி.எஸ்.எஸ்) சுகந்தி அவர்களை கண்டனர். அவர் கூறுகையில், ‘ இதுவரை வராமல் போன பணத்திற்கு ஒன்றும் செய்ய முடியாது.. வேண்டுமானால் இந்த வருடத்திற்கான தொகையை பெற ஏற்பாடு செய்கிறேன்’ என்று உறுதியளித்தார். இது மாணவர்களுக்கு ஏற்க கூடியதாக அமையவில்லை..


இதை பற்றி மாணவர்கள் கூறும்போது, ‘கல்வி உதிவித் தொகை துறையின்  டி.ஆர்.ஓ-வும், ஏ.டி.எஸ்.எஸ்-ம் எங்களை ஏதாவது ஒரு வழியில் தட்டிகழிக்க பார்க்கின்றனர். யாரை போய் கேட்டாலும் அவர்களை பார், இவர்களை பார்னு சொல்றாங்களே தவிர எங்களுக்குனு ஒரு வழிகூட பிறக்கல.. இதிலிருந்து நாங்கள் மே மாசத்துல கொடுத்த மனுவை இரண்டு அலுவலங்களிலும் ஒரு பொருட்டாவே மதிக்கலனு தெரியுது.. இப்ப நாங்க ஒரு வழி கூட இல்லாம இருக்குறோம்.. எங்களுக்கான கல்லூரி கட்டணத்தையும் கட்ட முடியாம தவிக்கிறோம்’ என்று கண்ணீர் மல்க பேசினர்.

.
அவர்கள் படித்த பூந்தமல்லியில் உள்ள பார்வையற்றவர்கான அரசு மேல்நிலை பள்ளியும் தங்களுக்காக எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை என்று வருந்தினர்.. இறுதியாக, செப்ட., 26ம் தேதி ஒரு சந்திப்பில மாற்று திறனாளிகளுக்கான மாநில கமிஷனர் இப்பிரச்சனையில் உடனடி நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று உறுதியளித்தார்.. இருப்பினும் மாணவர்கள் இன்னும் தங்களுக்கான தொகை கிடைக்க தாமதம் ஆகும் என்று கருதினர்.. எனவே, செப்ட்., 30ம் தேதி திருவள்ளுவர் கலெக்டர் அலுவலகத்தில் ஆர்.டி.ஐ., (RTI-Right To Information) பதிவு செய்தனர்.. இப்போது தங்களுக்கான தொகையை எதிர்நோக்கி காத்துள்ளனர்.. இதே திட்டத்தில் கிருஷ்ணகிரி, மதுரை போன்ற மாவட்டத்தின் மாணவர்கள் பயனுற்றிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது..
இன்றைய நிலவரப்படி இன்னும் விசாரணையில் உள்ளது.

Comments

  1. வழக்கம் போல் அரசு அதிகாரிகளின் அலட்சியம். துணை முதவல்ரின் கவனத்திற்கு எடுத்து செல்லுங்கள்.

    ReplyDelete
  2. http://mkstalin.net/tamil/index_tam.php

    ReplyDelete
  3. @எல் கே: ஆமாம் அண்ணா.. கண்டிப்பாக அவரின் கவனத்திற்கு கொண்டு போகிறேன்...

    ReplyDelete
  4. அரசின் பார்வைக்கோளாறை சரி செய்ய ஒரு ‘டாக்குட்டர்’ வருவாரா??

    ReplyDelete
  5. பிரபா ஒயின்ஷாப் திறப்புவிழாவிற்கு உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறேன்:
    http://philosophyprabhakaran.blogspot.com/2011/01/blog-post_24.html

    ReplyDelete
  6. @சிவகுமார்: அந்த டாக்குடருக்கும் பார்வை கோளாராகிவிடும் நண்பரே.!!! வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி...

    ReplyDelete
  7. @கலாநேசன்: நன்றி நண்பரே..!!! வருகைக்கும கருத்துக்கும...

    ReplyDelete
  8. @பிரபா: பாத்தேன் பிரபா.. வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  9. தம்பி கூர்மதியன்

    http://bloggersbiodata.blogspot.com/2011/01/blog-post_30.html

    ReplyDelete
  10. முதல் முறை வருகிறேன், அருமையான வலைப்பூ!!!

    ReplyDelete
  11. @பலே பிரபு: நன்றி நண்பரே.!! இனி தொடர்ந்து வாருங்கள்..

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…