Skip to main content

எனக்காக என்றுமே என்னிடத்தில்.!!!



கண்ணில் துயர்கொள்ளும் போதே
காட்சி உயிரற்று போகும்..
கண்ணீர் மண்ணை சீண்டுமுன்னே
இமைகள் உலகை மறக்கும்..
அவன் எனை விடுத்தால்
ஏனோ என்னுள் ஆயிரம் வினாக்குறிகள்.!!!
நான் விரும்பும் தோழமையாக
என்னை எனக்கு உணர்த்திய தோழனாக
சினங்கொண்ட நேரத்திலும்
துயர் தாழ்த்திய தருணத்திலும்
அருகில் என்னை அணைத்தானவன்..
அவன் 'தனிமை'யெனும் என் உயிர் நண்பன்..

இன்றும் அவனோடு இருக்கிறேன்
பிடிக்கா செயலொன்றை செய்ய சொல்லி
பிய்தெடுக்கும் அப்பாமேல் கோபமாக
அந்த வெட்டவெளி மைதானத்தில்
மடக்கிய கால்களில் அமர்ந்தபடி..!!

அங்கே,
நான் காலடி பதிக்கா இடத்தை
அம்மைதானம் தான் கொண்டிடுமோ.???
என் வியர்வை தாங்கா நிலம்
அங்கு மிச்சம் மீதி இருந்திடுமோ.???
கண்கள் கலங்கிடுது
அந்த சரித்திரமான நாட்களை
என் சிந்தையில் கொள்ளும் போது..!!!

அந்நேரத்திலே,
விருட் விருட்டென்ற நடையில்
ஒரு அப்பா,மகன் கூட்டணி
உருட்டிய சைக்கிளோடு
மைதானத்தில் காலடி பதித்தது..

கண்கள் அவர்களை உற்றுநோக்க
சிறுவன் சைக்கிள் பழக ஆரம்பித்தான்..
சற்று விலகி அமர்ந்த அப்பா
''கீழ பாக்காதே செல்லம்
 காலை எடுக்காதே குட்டி''
என அன்பு வார்த்தைகளில்
வாத்தியார் ஆனார்..

என்ன சொல்லிட்டாலும்
கண்கள் கீழ்நோக்கவும்
கால்கள் தரை எட்டவும் மறக்கவில்லை
அந்த சுட்டி அழகிய சிறுவனுக்கு...
மீண்டும் வற்புறுத்திய அப்பாவுக்கு
சட்டென சிறுவனின் சினங்கொண்ட சொல்
சங்கடம் தெறித்திட்டது..

உந்தி உந்திய கால்கள்
ஒருஅடி நகரும் முன்னே
மைதான மணலை தழுவிட்டதே.!!
அறிவுறுத்தும் அப்பா
தன் அறிவிப்பை நிறுத்தாது
ஊக்கமான வார்த்தைகளை
உள்ளத்தில் பாய்ச்சிட்டார்..

நேரம் கடந்தது,
இரண்டு முறை உந்திய கால்கள்
நான்கு முறை சுழன்றது..
'ஐய்யா.. எஸ் எஸ்' என குதூகலித்தத சிறுவனை
ஆஹா அருமை ஓட்டிவிட்டாயென
கண்கள் கலங்க கட்டிணைத்த அப்பா
முத்த மழைகளை பொழிந்தார்..
என்ன ஒரு சந்தோசமென
எனக்குள்ளே துக்கம் மறைந்து போனது..

எழுந்து நடக்க தொடங்கிட்டேன்..
மீண்டும் அவனின் பயிற்சி தொடங்கிட்டது..
வெற்றிகளிப்புடன் தொடங்கியவன்
மீண்டும் தோல்விகளை காண்கிறான்..
விமர்சகரான அப்பா
இப்போ கரம் கொடுத்து உதவுகிறார்..

என்னுள்ளே ஆயிரம் மகிழ்ச்சி..
இம்முறையும் என் நண்பன் எனக்கு உதவிட்டான்..
பிடிக்கா வேலையானாலும்
என் தந்தையறிவார் எனக்கு எதுவென்று..
அவரின் சொல்லை பின்பற்ற முடிவெடுத்துவிட்டேன்..
நான் இப்போ வெற்றிகொண்டாலும்
நான் சறுக்கும் நேரத்திலே
கரம் கொடுக்க போவது அவர்தானே.!!!

நன்றி நண்பனே.!!!
வாழ்க்கை எனக்களித்த துயரை
என்முன்னே நீ களைக்கிறாயே.!!!
என்றும் உனை பிரியேன்
எனக்காக என்றுமே என்னிடத்தில் நீ வேண்டும்..!!!

டிஸ்கி: நண்பர்களே.!! எனக்கு உதவுங்கள்.. நான் இன்ட்லியில் எனது பதிவை பகிரும்போது //தவறான முகவரி அல்லது தடை செய்யப்பட்ட முகவரி: (http://


இப்படி வருகிறது.. நான் என்ன செய்யவேண்டும்... எனக்கு சொல்லமுடியுமா..?? 


Comments

  1. நான் இப்போ வெற்றிகொண்டாலும்
    நான் சறுக்கும் நேரத்திலே
    கரம் கொடுக்க போவது அவர்தானே.!!!


    .....சூப்பர்! மனதை தொட்ட வரிகள்...

    ReplyDelete
  2. நண்பா உங்களுடைய பதிவை நான் இன்ட்லியில் இணைத்துவிட்டேன்... ஒவ்வொரு முறையும் பிரச்சனை இருந்தால் நிர்வாகத்துக்கு மெயிலவும்...

    ReplyDelete
  3. அப்படி உங்க அப்பா என்னதான் செய்யச் சொன்னார்...

    ReplyDelete
  4. நன்றி நண்பனே.!!!
    வாழ்க்கை எனக்களித்த துயரை
    என்முன்னே நீ களைக்கிறாயே.!!!
    என்றும் உனை பிரியேன்
    எனக்காக என்றுமே என்னிடத்தில் நீ வேண்டும்..!!!


    அருமையான வரிகள்!

    நண்பரே இன்றுதான் முதல் முறையாக உங்கள் பக்கம் வருகிறேன்! பல நண்பர்களுடைய பதிவுகளின் பின்னூட்டத்தில் உங்கள் பெயரைப் பார்த்திருக்கிறேன்! திரட்டிகளில் வாக்குகளும் அளித்துள்ளேன்! என்னுடன் நட்புக் கொள்ள உங்களை அன்புடன் அழைக்கின்றேன்! அந்தப் பக்கம் கொஞ்சம் எட்டிப் பாருங்களேன்!

    ReplyDelete
  5. ஹாய் கூர்மதி...:)) கவிதை படிச்சேன்...உணர்ச்சி கரமா எழுதி இருக்கீங்க...ஆனால் இன்னும் கொஞ்சம் எடிட் பண்ணலாம் கூர்மதி...மரபு கவிதை அண்ட் புதுகவிதை கூட்டணியான கலவையா இருந்தது இந்த கவிதை...அதவாது படிச்சு முடிச்ச பிறகு உங்க கவிதையில் உள்ள உணர்ச்சி நமக்கும் கொஞ்ச செகண்ட் தொத்திருக்கும்..அந்த அளவுக்கு உணர்வு இருக்கு..ஆனால் கொஞ்சம் எடிட் பண்ணினால் இன்னும் pleasant ஆ இருக்கும் தோணுது...

    //அங்கே,
    நான் காலடி பதிக்கா இடத்தை
    அம்மைதானம் தான் கொண்டிடுமோ.???//
    இது எனக்கு புரியலை கூர்மதி...:(( (அந்த அளவுக்கு எனக்கு ஞானம் இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்...:(( )

    தனிமை பத்திய ஆரம்ப வரிகள் ரொம்ப பிடிச்சது...

    ReplyDelete
  6. @பார்வையாளன்:நன்றி நண்பரே.!!!

    ReplyDelete
  7. @சித்ரா:நன்றி தோழி.!! தொடரந்து வருகை தாருங்கள்..

    ReplyDelete
  8. @பிரபா: எத்தனை தடவை தான் உங்களுக்கு நான் நன்றி சொல்வது.. எனக்கு எந்த ப்ரச்சனை வந்தாலும் முதல் ஆளாக உதவுகிறீர்களே.!! இணைத்தமைக்கு நன்றி.. இனி ப்ரச்சனை எழுந்தால் அவ்வாறே செய்கிறேன்..

    //அப்படி உங்க அப்பா என்னதான் செய்யச் சொன்னார்...//

    அத தனியா மெயில் பண்றன்.. திஸ் ஈஸ் பப்ளிக் பப்ளிக்...

    ReplyDelete
  9. @மாத்தி யோசி:
    //நண்பரே இன்றுதான் முதல் முறையாக உங்கள் பக்கம் வருகிறேன்! //

    சொல்லிதான் தெரியணுமா என்ன.???

    //திரட்டிகளில் வாக்குகளும் அளித்துள்ளேன்!//

    ஆஹா.. நன்றி..

    //என்னுடன் நட்புக் கொள்ள உங்களை அன்புடன் அழைக்கின்றேன்! அந்தப் பக்கம் கொஞ்சம் எட்டிப் பாருங்களேன்!//

    கண்டிப்பாக.. எழுந்துட்டன்.. தோ வரேன்..

    ReplyDelete
  10. @ஆனந்தி:
    //அந்த அளவுக்கு எனக்கு ஞானம் இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்...:(( )//

    இத யாரும் நம்பமாட்டாங்க ஆனந்தி.. அப்பரம், முதலில் தனிமை பற்றிய விளக்கம், பின்னர் மைதானத்தை பற்றிய விளக்கம், அங்கே நடந்த நிகழ்ச்சி பின் எனது முடிவு என்னும் நோக்கில் எழுதியது.. இந்த கவிதை மட்டுமல்லாது நான் எழுதிய பிற கவிதையும் மரபும் புதுசும் சேர்ந்ததாகவே இருக்கும்.. முழுசாய் புதுகவிதையாய் படைக்க நான் தேர்ந்தவன் இல்லை..
    நீங்கள் சுட்டி காட்டிய இடத்தில் அம்மைதானத்தில் நான் கால் பதிக்காத இடமில்லை என்பதை சுட்டிகாட்டியுள்ளேன்.. நீங்கள் சொல்லும் மாற்றம் எங்கு வந்தால் நல்லாயிருக்குமென சொன்னீங்கன்னா மாத்திடலாம்.. கண்டிப்பாக எந்தன் சிறந்த விமர்சகரான உங்களுக்கு இதை செய்வேன்..

    ReplyDelete
  11. @ தம்பி கூர்மதியன்
    // அத தனியா மெயில் பண்றன்..//

    தம்பி... இன்னும் டீ வரலை...

    ReplyDelete
  12. உங்க பயோ டேட்டாவுல ' நிருபர் ' னு போட்டிருக்கு! ஆமா நீங்க எங்க வேலை பாக்கிறீங்க? நாம தெரிஞ்சுக்கலாமா?

    ReplyDelete
  13. உங்க பயோ டேட்டாவுல ' நிருபர் ' னு போட்டிருக்கு! ஆமா நீங்க எங்க வேலை பாக்கிறீங்க? நாம தெரிஞ்சுக்கலாமா?எனக்கும் அதே டவுட்டு..

    ReplyDelete
  14. @பிரபா:
    //தம்பி... இன்னும் டீ வரலை...//

    அனுப்சாச்சு அனுப்சாச்சு..

    ReplyDelete
  15. @மாத்தி யோசி&கருண்: நான் நிருபர்.. நிருபர் அது நிருபர்.. அதாவது நிருபர்.. நான் நிருபர்..

    ReplyDelete
  16. உங்களிடம் வேறு மின்னஞ்சல் முகவரி இருந்தால் அந்த முகவரியுடன் மீண்டும் இன்ட்லியில் பதிவு செய்யவும். பின்னர் ஒவ்வொரு முறை புதிய பதிவு போடும்போது அந்த மின்னஞ்சல் முகவரியில் இன்ட்லியில் இணைத்துக்கொள்ளவும் நண்பரே,,,,

    ReplyDelete
  17. @ரஹீம் கஸாலி: எதுவுமே வேலைக்காகாட்டி அத தான் செய்யனும்.. நன்றி நண்பரே.!!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…