சின்ன சின்ன ஆசைகள்.!! என் சிறகை ஒடித்த ஆசைகள்.!!

ஹாய்.!! இன்னைக்கு என்ன சொல்ல வந்திருக்கான் இந்த உருப்புடாதவன்னு பாக்குறீங்களா.? சொல்றேன். எல்லோர் மனதிலும் தீராத ஆசைன்னு ஒண்ணு இருக்கும்ல அந்த ஆசை தான். எனக்கான நிரைவேறாத ஆசைகள். அதுல பெரிய பட்டியலே இருக்கு.!! ரொம்ப பாதிச்ச சில மட்டும் இங்கே.!


நான் ஒரு காலத்தில LKG படிக்கும்போது எங்க ஊரிலிருந்து இன்னொரு ஊருக்கு பஸ் ஏறி போய் தான் படிக்கணும். ஒரு 5 கி.மீ., இருக்கும். பஸ் ஏறுனா அடுத்த ஸ்டாப்புங்கறது என் கணக்கு. அப்பவே தனியா போய் தான் படிச்சிட்டு வருவேன், அப்போ தைரியமா அனுப்புன எங்க வீட்ல இப்ப மாடு மாதிரி வளர்ந்த பிறகு வெளிய அனுப்ப பயப்புடுறாங்க. ஹி ஹி.. எங்க ஸ்கூல் ஸ்டாப்ல பொட்டி கடையில ஒரு தாத்தா இருப்பாரு. அவருகிட்ட எப்படியாவது அந்த ஒரு ரூபாய் மதிப்புள்ள சாக்லேட்ட வாங்கிடனும்னு ரொம்ப ஆசை:)))))) ஆனா சந்தர்ப்பங்களும் சூழ்நிலையும் என்ன அந்த தாத்தாவோட டீல் பேச விடாம பண்ணிடுச்சு. இப்ப டீல் பண்ணலாம்னு பாத்தா தாத்தா செத்துட்டாராம். ஊருக்கு போயிருத்தப்போ சொன்னாங்க.!!

''அநியாயமா என் ஆசைக்கு உலை வச்சிட்டீங்களே தாத்தா.!!''



அடுத்து 2வது படிக்கும் போது. இப்போ வீடு மாறியாச்சு. எங்க ஊரு விருத்தாசலம் பக்கத்தில நகராமலையில இருந்து அப்படியே லபக்குனு தாவி திருவண்ணாமலையில குதிச்சேன். திருவண்ணாமலை காந்தி நகர் ஸ்கூல்ல படக்கையில பக்கத்து வீட்டு பையன் ஒரு துப்பாக்கி வச்சிருந்தான். பயபுள்ள அந்த பொத்தான அமுக்கினா கலர் கலரா லைட் எரியும் சவுண்டு பக்காவா வரும். அவன் வந்து வந்து நக்கல் பண்ணுவான். எங்க அம்மாகிட்ட கேட்டப்போ வாங்கி தர்றேன் வாங்கி தர்றேன்னு சொல்லி மறந்துட்டாங்க. அவன் என்கிட்ட வந்து வேணுமா அப்படி நக்கலா கேக்கும்போது, ''வேண்டாம்.. எனக்கு எங்க அப்பா இதவிட சூப்பரா வாங்கி தர்றேன்னு சொல்லியிருக்காரு''ன்னு சொல்லுவேன். ஹி ஹி.. அந்த சமயம் என் மனசுல என்ன தோணியிருக்கும். நான் பொறாமை பட்டுட்டேனா.? சே சே.. டே கூர் கெட்ட பழக்கம்டா.. இதுக்கு நீ செத்திருக்கலாம். பொறாமை மட்டும் கூடாதுடா..


அடுத்து அதே வருசம் என் ரெண்டு அக்காவோட திருவண்ணாமலையில ஒரு பொருட்காட்சி போயிருந்தேன். கை செலவுக்கு அம்மா எங்க மூணு பேருக்கும் சேத்து 5 ரூபாய் கொடுத்து அனுப்பினாங்க. அங்க போனவுடனே என் கண்ணை உறுத்தினது சோப்பு தண்ணியில பப்புள்ஸ் விடுவாங்களே அதான்(இப்ப ஹைக்கூ ஆனந்தி ஞாபகபடுத்திட்டாங்க..). அங்க இருந்தவங்க எல்லாம் புஸ்க் புஸ்க்னு பப்புள்ஸ் உட்டு ஆசைய தூண்டிட்டானுங்க. சரின்னு அக்காவ நச்சரிச்சு அது எவ்வளவுன்னு கேக்க சொன்னேன். படுபாவி 5 ரூபாய்னு சொல்லிட்டான். இருந்தது அவ்வளவு தானே.!! எல்லாருக்கும் வேணுமேன்னு அந்த ஆசைய குழி தோண்டி புதைச்சிட்டு குச்சி மிட்டாய் வாங்கி மூணு பேரும் சாப்பிட்டுட்டே வந்தோம். என் கையில இருந்த ஐஸ் கரைஞ்சது, அதோட என் ஆசையும் கரைஞ்சிடுச்சு. அந்த பொருட்காட்சிய விட்டு மத்தவங்க விடுற பப்புள்ஸை பாத்துகிட்டே வெளியே வந்தேன்.


அப்பரம் 5வது படிக்கும் போது மதுரைக்கு குடும்பத்தோட ஒரு விசிட். அப்ப இருந்தே மதுரை மேல தீராத பிரியம். அங்கேயே இருக்கணும்னு சொன்னேன். இப்பவும் மதுரைன்னா எனக்கு பிடிக்க அப்போதைய பயணம் தான் காரணம். மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலுக்கு போய்ட்டு வெளியே வரும் போது தெருவுல போன்ல பொத்தானை தட்டினா பாட்டு வர்ற மாதிரி இருக்க போனை வச்சு வித்துகிட்டு இருந்தாங்க. அது வேற ஏதோ ஹிந்தி பாட்டை பாடுச்சு.. ஹி ஹி.. அம்மாவோட முந்தாணைய புடிச்சுகிட்டு வாங்கி தந்தா தந்தபடின்னு அடம்பிடிச்சேன். அம்மாவும் போய் விலைய விசாரிச்சாங்க. 60ரூபாய்னு சொன்னான். படுபாவி.. பகல் கொள்ளை டா. விலைய கேட்டு அம்மா அப்படியே என்னைய ஒரு லுக் விட்டாங்க. அப்படியே ஏக்கமா வாங்கி குடேன் மா அப்படினு நான் பாத்தது இன்னும் ஞாபகத்தில். அதெல்லாம் முடியாதுன்னு போய்ட்டாங்க.!! நானும் பின்னாடியே போய்ட்டன்.. 


மேல சொன்ன எல்லாத்தையும் எவ்வளவு வேணா வாங்குலாம்னு அளவுக்கு நான் இருக்கேன். ஆனா அந்த வயசில ஏற்பட்ட ஆசை இப்போ இல்ல. அதன் பிறகு அடிக்கடி மதுரை போனாலும் கோயிலுக்கு போகவே இல்ல. கோயிலுக்கு போக வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டா கண்டிப்பா வெளியே வரும்போது தேடியாவது அந்த போனை வாங்குவேன்.. அப்பரம் திருவண்ணாமலையில அந்த கண்காட்சி திரும்ப நடந்தா மொவனே வைடா அந்த சோப்பு பாட்டில வந்து எக்கசக்கமா வாங்குறன். டே பக்கத்து வீட்டு மக்கா.!! இப்ப வாடா உன் துப்பாக்கிய எடுத்துகிட்டு நான் புதுசா வாங்கி காட்டுறேன். ஆனா அந்த தாத்தா உங்க கிட்ட கடைசி வரைக்கும் என்னால அந்த 1 ரூபா சாக்லேட் வாங்க முடியல. ஐ மிஸ் யூ தாத்தா.!! ஆனா நான் செத்ததுக்கு அப்பரம் வந்து உங்ககிட்ட டீல் பேசுறன்.!! இது எல்லாமே சத்தியம்.!!ஹி ஹி..

டிஸ்கி: மனசுல இருக்குற பெரும் வருத்தத்தை மறைச்சுட்டு சாலியா எழுதின மாதிரி எழுதியிருக்கேன். இந்த வலி கொடியது தான் அப்படி இப்படி எவனாச்சும் பதில் சொன்னீங்க.!! போட்டு தள்ளிடுவேன்.. அவ்வ்வ்வ்..

Comments

  1. என்னிகிட்டு இருக்கான்

    ReplyDelete
  2. சரி இனி போயி படிச்சிட்டு வாரேன் என்ன தம்பி.....

    ReplyDelete
  3. // எங்க ஊரு விருத்தாசலம் பக்கத்தில//

    ஓ அப்போ விசைகாந்தை ஜெயிக்க வச்சது நீங்கதானா....

    ReplyDelete
  4. //டிஸ்கி: மனசுல இருக்குற பெரும் வருத்தத்தை மறைச்சுட்டு சாலியா எழுதின மாதிரி எழுதியிருக்கேன். இந்த வலி கொடியது தான் அப்படி இப்படி எவனாச்சும் பதில் சொன்னீங்க.!! போட்டு தள்ளிடுவேன்.. அவ்வ்வ்வ்..//


    படிக்க வர்றவங்க ஒரு துண்டும் கொண்டு வாங்க சேப்டிக்கு, பயபுள்ளை அருவாளோட நிக்குறான்....

    ReplyDelete
  5. நல்ல நல்ல ஆசை

    ReplyDelete
  6. மனசுல இருக்குற பெரும் வருத்தத்தை மறைச்சுட்டு சாலியா எழுதின மாதிரி எழுதியிருக்கேன். இந்த வலி கொடியது தான் அப்படி இப்படி எவனாச்சும் பதில் சொன்னீங்க.!! போட்டு தள்ளிடுவேன்.. அவ்வ்வ்வ்..

    வணக்கம் சகோ நலமா?....வீட்டுல எல்லாரும் நலமா?....சமத்து போங்க நீங்க.... என்னாமா ஆசப் பட்டுருக்கேங்க....ஹி ஹி..அவ்வ்வ்வ்..

    ReplyDelete
  7. மனோ...கலக்கல் கமெண்ட்ஸ்

    ReplyDelete
  8. அடாடா...சின்ன வயசுல இம்புட்டு கிடைக்காம ஏங்கியிருக்கிங்களே...
    உங்கள் அனுபவத்தை பகிர்ந்தமைக்கு நன்றி

    ReplyDelete
  9. டிஸ்கி: மனசுல இருக்குற பெரும் வருத்தத்தை மறைச்சுட்டு சாலியா எழுதின மாதிரி எழுதியிருக்கேன்.


    ...Now, we are missing those fun days...

    ReplyDelete
  10. எவ்வளவு பெரிய ஆசை எல்லாம் சொல்லி இருக்கீங்க.. இத போய் சின்னசின்ன ஆசைகள் னு சொல்லிபுட்டிங்க :)

    Nice

    ReplyDelete
  11. எனக்கான நிரைவேறாத ஆசைகள். அதுல பெரிய பட்டியலே இருக்கு.!! ரொம்ப பாதிச்ச சில மட்டும் இங்கே.!//

    எல்லாத்தையும் மனசிற்குள் பூட்டி வைச்சிருக்க கூடாது சகோ, பிடிச்சவங்க யாரிடமாவது மனம் விட்டு பேசினால் தான், மனம் றிலாக்ஸ் ஆகும் சகோ.

    ReplyDelete
  12. ஆனா சந்தர்ப்பங்களும் சூழ்நிலையும் என்ன அந்த தாத்தாவோட டீல் பேச விடாம பண்ணிடுச்சு. இப்ப டீல் பண்ணலாம்னு பாத்தா தாத்தா செத்துட்டாராம். ஊருக்கு போயிருத்தப்போ சொன்னாங்க.!//

    சிறு வயதில் ஒரு வரம்பிற்குள் வாழ வேண்டும் எனும் எம் பெற்றோரின் எண்ணங்களும் குடும்பச் சூழ்நிலைகளும் எமது ஆசைகளை நிறை வேற்ற முடியாது செய்து விடுகின்றன.

    என் வாழ்வில் நான் ஆசை, ஆசையாய் கேட்டு, ஒரு டவுசர் வாங்கிப் தரச் சொல்லிக் கேட்டு, அம்மா அப்பா காலத்தைக் கடத்தி இழுத்தடித்து எனக்க் வாங்கித் தந்தது என் ஒன்பதாவது வயதில்.

    ReplyDelete
  13. சே சே.. டே கூர் கெட்ட பழக்கம்டா.. இதுக்கு நீ செத்திருக்கலாம். பொறாமை மட்டும் கூடாதுடா..//

    பொறாமை என்பதை விட விந்தையான எமது குழந்தைத் தனம் நிரம்பிய மனம் தான் இத்தகைய ஆசைகளிற்கெல்லாம் காரணமாகி விடுகின்றது,புதிய தோர் உலகில் சிறகு விரித்துப் பறக்கட் தொடங்கிய பிஞ்சுப் பிரயாத்தில் இப் பொருட்கள் எல்லாம் புதியனவாகவே எமக்குத் தெரியும். ஆகவே அவற்றினைக் கண்டவுடன் இயல்பாகவே ஆசைகளை ஊற்றெடுக்கும்.

    வளர்ந்து பெரிய ஆள் ஆகி மற்றையவர் பொருட்கள் மீது ஆசைப்படுவது தான் தவறு என்று கூறுவார்கள்.

    ReplyDelete
  14. தாத்தாவின் விடயம் மட்டும் கண்களில் நீரை வார்த்து விட்டது சகோ.

    ReplyDelete
  15. வாழ்க்கையின் ஆரம்ப கால கட்டங்களில் துன்பமும், கஸ்டங்களும் எம்மை அறியாமலே இயல்பாக வந்து ஒட்டிக் கொண்டு விடும். அது போலத் தான் இவையும். கையில் காசு வந்து சேரும் போது ஆசைகள் எம்மை விட்டு அகன்றதாய் ஒரு மன நிறைவு ஏற்பட்டு விடும்.

    தாத்தாவின் டீல் விடயம் மட்டும் என் மனக் கண் முன்னேயும் வந்து நிற்கிறது.

    ReplyDelete
  16. ம்ம்...கூர்...படிச்சேன்...எனக்கு நல்லா புரிஞ்சது அந்த ஏக்கங்கள்...பட் நம்மில் எல்லாருக்கும் சின்ன வயதில் ஏற்படும் நிறைய ஏக்கங்கள் ...எக்ஸ்பிரஸ் பண்ண கூட தெரியாத தருணங்களாய் தான் இருந்திருக்கும்...ஆதித்யாக்கு கூட கேட்கிற எல்லாமே நான் வாங்கி தருவது இல்லை கூர்..சில விஷயங்களில் ஏக்கம் இருப்பதும் சுவாரஸ்யம் தான்...கொஞ்சம் ஏக்கப்பட்டு,,,தேடவிட்டு..கெஞ்ச விட்டு ...அப்புறம் நான் கொஞ்சி வாங்கி கொடுத்த பொருள்கள் ஏராளம்.:))..இது நான் அம்மாவாய் சொல்றேன்...என் சின்ன வயசிலும் இப்படி இருந்திருக்கு...பட் பின்னாளில் நீங்க செய்றமாதிரி அப்போ ஏங்கிய பொருள்களை வாங்கி வாங்கி என்ஜாய் பண்ணிக்கனும்னு எல்லாம் தோணியது இல்லை..அப்போ கிடைக்கலை...இப்போ கிடைக்குது...ரைட் இதுவும் வாழ்வின் சுவாரஸ்யம் தானே னு ஏத்துப்பேன்...ஏத்துக்கணும்..:)))

    உதாரணமாய்...சின்ன வயசில் சில ஆசைப்பட்ட விஷயங்கள் கிடைக்காமல் இருக்கும்போது..ரொம்ப சீரியஸ் ஆ கவலை பட மாட்டேன் கூர்..வழக்கம்போலே ரொம்ப பாஸிடிவ் ஆ யோசிப்பேன்..இப்போ கிடைக்கலை..பெரியவள் ஆனபிறகு...இதை வாங்கி சாப்டனும்..இது மாதிரி நூறு வாங்கனும்னு...ஆனால் என் வயது...ரசனைகள் மாற...மாற...இப்போ அதெல்ல்லாம் அசைபோடும்போது சிரிப்பு மட்டும் தான் வருது...நம் குழந்தை பருவ அனுபவங்கள் தான் கூர்...நம் அசைபோடும் அழியாத சொத்து...உங்கள் அனுபவங்களில் எனக்கு சோகம் தெரியலை...இனிமை தான் தெரியுது..அதை நான் என்ஜாய் பண்ணினேன்..:)))

    மதுரை ரொம்ப பிடிக்குமா....ம்ம்...புது தகவலா இருக்கே...:)) ரைட் ட்டு...:))

    ReplyDelete
  17. @மனோ:என்னையும் நம்பி இவ்வளவு கேக்குறீங்களே.!! நினைக்கும் போதே கண்ணு கலங்குது.. ஆனா இத்தன கேட்ட உங்களுக்கு என்னால ஒண்ணு கூட கொடுக்க முடியலையேன்னு நினைக்கையில் ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு..

    ReplyDelete
  18. @ரேவா:அனைவரும் நலம்.. ஒரு வாரத்துக்கும் மேலா ஆளையே காணுமே என்றிருந்தேன்.. திரும்ப வந்ததில் மகிழ்ச்சி.. ரொம்ப நன்றி சகோ.!

    ReplyDelete
  19. @இராஜேஷ்வரி:நன்றிங்க..

    ReplyDelete
  20. @சித்ரா:கண்டிப்பாக.. இப்போ நினைவுகள் மட்டும் தான் துணையாக..

    ReplyDelete
  21. @தென்றல்:ஓ பெரிய ஆசையா.? ஹி ஹி.. ரொம்ப நன்றிங்க..

    ReplyDelete
  22. @நிரூ://எல்லாத்தையும் மனசிற்குள் பூட்டி வைச்சிருக்க கூடாது சகோ, பிடிச்சவங்க யாரிடமாவது மனம் விட்டு பேசினால் தான், மனம் றிலாக்ஸ் ஆகும் சகோ.//

    ஹி ஹி.. என் பதிவுக்கு இந்த ரியாக்ஷ்ன் ஓவரு..

    //வாங்கித் தந்தது என் ஒன்பதாவது வயதில்//

    ஓ.. பரவால நிரூ.. இப்பலாம் டவுசர் கிடைக்குதுல்ல.?

    //வளர்ந்து பெரிய ஆள் ஆகி மற்றையவர் பொருட்கள் மீது ஆசைப்படுவது தான் தவறு என்று கூறுவார்கள்.//

    ரொம்ப சீரியஸா படிச்சீங்க போல.!!


    //தாத்தாவின் விடயம் மட்டும் கண்களில் நீரை வார்த்து விட்டது சகோ.//

    அப்படியா.? எனக்கு நினச்சா சிரிப்பு தான் வருது..

    ரொம்ப நன்றி நிரூ..

    ReplyDelete
  23. @ஆனந்தி://எக்ஸ்பிரஸ் பண்ண கூட தெரியாத தருணங்களாய் தான் இருந்திருக்கும்..//

    அட கஷ்டபட்டு வெளிகாட்டியிருக்கேங்க..

    //அப்புறம் நான் கொஞ்சி வாங்கி கொடுத்த பொருள்கள் ஏராளம்.:))//

    இல்ல ஆனந்தி இப்போ இருக்குற காலம் வேற.. என் மாமா பையனை நானும் அப்படிதான் செய்வேன்.. ஆனா அந்த காலத்தில நான் கேட்டதே கம்மி அதுவும் கிடைக்கலனா.?


    //இதுவும் வாழ்வின் சுவாரஸ்யம் தானே னு ஏத்துப்பேன்...ஏத்துக்கணும்..:)))//

    நீங்க பாக்குற கண்ணோட்டம் வேற.. என்னுடைய கண்ணோட்டம் வேற.. பாருங்க.. உங்க சின்ன வயசுல கிடைக்காதத இப்ப வாங்கி நீங்க என்ஜாய் பண்ண போறதில்ல.. ஆனா சின்ன வயசுல நான் ஆசைப்பட்டது இதுதான்னு ஆதிகிட்ட எதையாவது வாங்கி காட்டுங்களேன்.. அப்போது ஏற்படும் உரையாடல் ரொம்ப சுவாரஸ்யமா இருக்கும்..

    //.வழக்கம்போலே ரொம்ப பாஸிடிவ் ஆ யோசிப்பேன்..//

    சின்ன வயசுல எப்படி எக்ஸ்ப்ரஸ் பண்ணனும்னே தெரியாம இருக்கும் போது.. இந்த அளவுக்கு பக்குவமா பாஸிட்டிவ்வா எடுத்துகிற பழக்கம் எனக்கு இருந்திருக்காது..

    //இப்போ அதெல்ல்லாம் அசைபோடும்போது சிரிப்பு மட்டும் தான் வருது..//

    அந்த சிரிப்போட உங்க ஆசையை நிறைவேத்தி பாருங்களேன்.. இது எதிர்காலத்தில் இன்னும் பெரிய சிரிப்பா இருக்கும்.. ஒரு இனிமையான அனுபவமா இருக்கும்.. ஜஸ்ட் ஃபீல் இட் ஆனந்தி..

    //உங்கள் அனுபவங்களில் எனக்கு சோகம் தெரியலை...இனிமை தான் தெரியுது.//

    எனக்கும் சோகமெல்லாம் தெரியலங்க.. ஜஸ்ட் அதை ரசிச்சு, அந்த தருணங்களை உள்வாங்கி உங்ககிட்ட சொல்லியிருக்கேன்.. அத அப்படியே ஃபீல் பண்ணி பாருங்கேள்.. நீங்க ஆசைபட்டதை இப்ப வாங்கி உபயோகபடுத்தமாட்டீங்க ஆனா பத்திரமா வச்சிருப்பீங்க.. அப்படி வச்சிருக்கும் போது அந்த நினைவுகள் தர்ற சுகத்தை மிஸ் பண்ணிடாதீங்க ஆனந்தி.!!

    கருத்துக்கு நன்றி..!! உங்கள் பார்வையிலும் யோசிக்கிறேன்..

    ReplyDelete
  24. சின்ன சின்ன ஆசை, சிறகடிக்கும் ஆசை. தற்போதைய ஆசைகள் நிறைவேறட்டும்.

    ReplyDelete
  25. நீர் இப்போ சீரியஸ்!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

சிட்லபாக்கத்தில் தொடரும் வாழ்வியல் போராட்டம்!

ஏழு நாட்கள்...