Skip to main content

தமிழக கல்வியில் புதியதோர் அதிர்ச்சி.!!

வணக்கம்.! நம் உலகில் இன்றியமையாதது கல்வியாய் இருந்தாலும் ஒவ்வொரு இடத்திற்க்கும் அந்த கல்வி கற்கும் முறை மாறி மாறி தான் வருகிறது. அண்டை நாட்டின் கல்வி தரத்தை நான் விமர்சனம் செய்யும் அளவு எனக்கு அதில் பக்குவம் இல்லாவிடிலும் இந்திய நாட்டின் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டின் கல்வி முறையை நான் கொஞ்சம் அறிவேன் என்பதால் அதை என்னால் சற்று விமர்சிக்க முடியும்.


தமிழகத்தின் கல்வி முறை என்றதும் இப்போது எல்லாருக்கும் ஞாபகம் வருவது சமச்சீர் கல்வி நிலை. ஆனால் நான் இப்போது தேய்ந்து ஓய்ந்து போன வேறு ஒரு பழைய விடயத்தை தான் கையில் எடுத்துள்ளேன்.

புதிதாக ஒன்றுமில்லை. கூடுதல் வகுப்பு எனப்படும் அந்த 'ஸ்பெஷல் க்ளாஸ்' பற்றியே. கூடுதல் வகுப்பு பொது தேர்வு எழுதபோகும் மாணாக்கர்களுக்கு நடத்தி அவர்களை அதிக மதிப்பெண் பெருவதற்காக திட்டமிட்டனர் கழுகு வகை தனியார் பள்ளிகள். இது குரங்கு வாலில் பற்றிய 'தீ' போல எங்கும் பரவிற்று.

இதை தடுக்க சில அமைப்புகள் முற்பட்டாலும் அவர்களுக்கு தோல்வியே மிஞ்சியது. இந்நிலையில் இப்போது இன்னொரு பூகம்பம் உருவெடுத்து உள்ளது. இப்போது என்றால் தற்சமயம் இல்லை. சில வருடங்களாகவே அங்கும் இங்கும் பரவி வருகிறது. அது எல்.கே.ஜி., யு.கே.ஜி., குழந்தைகள் முதல் கொண்டு பள்ளிகள் கூடுதல் வகுப்பை செயல்படுத்துதல்.

விளையாடி திரியும் குழந்தையிடையே கூடுதல் வகுப்பை செயல்படுத்தி அவர்கள் விளையாடும் நேரத்தை பெருமளவில் குறைக்கிறது சில தனியார் பள்ளிகள். சிறு வயது குழந்தைகள் அதிகமாக பள்ளிக்கு செல்வதை விரும்புவதில்லை. அப்படி விரும்பாத விடயத்தை செய்யும் போது பிஞ்சுகளின் மனது பெருமளவில் பாதிக்கப்படும். இதில் விரும்பாத விடயத்தை கூடுதல் நேரம் எடுத்து செய்தால் அவர்களின் நிலை என்ன ஆகும் என்பதை யோசிக்க முடியுதா.? கடினம் முற்றிலும் கடினம்.

இது மட்டுமல்லாது இன்னொரு விடயம் என்னை பெருமளவில் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. என் நண்பர் என்னிடத்தில் இதை சொன்னனார். அவரது சொந்தத்தில் இருக்கும் ஒரு குழந்தை கொஞ்சம் அதிகமாக விளையாட்டு புத்தியோடு இருக்குமாம். எல்லா விடயங்களிலும் கருத்தாக செயல்படும் அக்குழந்தைக்கு படிப்பதில் அவ்வளவு ஆர்வம் இல்லாமல் இருந்தது. படிப்பதற்கான பக்குவம் அதன் மனதில் ஏற்படவில்லை. இந்நிலையில் எல்.கே.ஜி., முடித்த அக்குழந்தையினை தினமும் திரப்பிஸ்ட்(therapist)இடம் அழைத்து சென்று ஒரு மாதத்திற்கு பயிற்சி அளித்து அவர்களிடம் இருந்து சான்று பெற்று வரவேண்டும் என்றனராம். அப்படி சான்று பெற்றால் தான் அடுத்த வகுப்புக்கு தேர்ச்சி செய்வோம் என்று கட்டளையும் கூட. ஒரு நாளைக்கு முக்கால் மணிநேரம் தெரப்பி வகுப்பு. அதற்கு பணமோ 200ரூபாய். இப்படி ஒரு மாதம் முழுக்க செய்தால் நடுத்தர குடும்பம் அவர்கள் பணத்திற்கு எங்கு போவார்கள்.


முதலில் எல்.கே.ஜி., குழந்தைகளுக்கு எப்படி அவர்கள் கூடுதல் வகுப்பு எடுக்கலாம்.? தெரப்பிஸ்ட்டிடம் கண்டிப்பாக அழைத்து செல்லவேண்டும் இல்லை தேர்ச்சி கிடையாது என மிரட்டுவதும் சரியா.?

ஆட்சிக்கு வந்ததும் சமச்சீர் கல்வி தடை, புதிய சட்டமன்றம் நிராகரிப்பு போன்ற பல சாதனைகள் செய்த புதிய தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா கண்களுக்கு இதுபோன்ற சாதாரண விடயங்களை யாராவது எடுத்து செல்லவேண்டும். இதை நான் சாதாரண விடயம் என்று குறிப்பிட்டது அரசியல் செய்வோர் பாணியில். என்னை பொருத்தமட்டில் இது ஒரு பெரிய பிரச்சனை.

அதுவும் ஒருகாலத்தில் மண்ணில் குச்சி வைத்து நான் எழுத பழகினேன். பின்னர் சிலேட் என்னும் கருந்தட்டில் எழுதினேன். நான் பேனா முனை பிடிக்க ஆறாவது வரவேண்டி இருந்தது. இன்றோ பிஞ்சு கைகளின் கைகளிலும், சட்டை பையிலும் சிந்தும் பேனா இங்க் துளிகள். இது எல்லாம் வளர்கிறோம் என்று சொல்கிறதா.? இல்லை மகிழ்ச்சியை இழக்கிறோம் என்று சொல்கிறதா.?

Comments

  1. எல்லா இடத்திலும் ஒரே பிரச்னை தான்....
    (ஒபாமாவே இதைத்தான் விரும்புறார்/)

    ReplyDelete
  2. தம்பீ
    நீண்ட நாளா என் உள்ளத்தில்
    உறுத்திவரும் செய்தி இன்று பூணைக்கு
    மணி கட்டியுள்ளீர்கள் ஆனால் அரசு
    இதைச் செய்தாலும் பெரும்பாலான
    பெற்றோரே இதைத்தானே விரும்புகிறாரகள்
    ஆகவே இது செவிடன் காதில்
    ஊதிய சங்கு தான்
    புலவர் சா இராமாநுசம்

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…