Skip to main content

மௌனித்திருக்க விரும்புகிறேன்...!



பரபர கால்கள்
வெளியெங்கும் நடக்க
உள்ளுக்குள் பதற்றம்
என் சொல்ல துடிக்க..!?
ஜீவித்திருக்கும் சிசுவின்
'வீல்'என்ற சப்தம் பின்பு
அங்கெங்கும் கலந்திருக்கும்
புன்னகை மௌனம்.!!!

விட்டில் பூச்சி சிறார்கள்
தவறித்திருக்கும் தருவாயில்
ஆசானின் அதட்டலின் முடிவாய்
அங்கொன்று தோன்றும்
பயமுற்றிருந்த மௌனம்.!!!

உற்றவன் உயிர்நீத்தான்
செய்தி செவிபாய
உணர்வுகள் உணர்ச்சியற்று
அங்கே தோன்றும்
அதிர்ச்சி மௌனம்.!!!

துக்கம் கொண்டிற்று
தூக்கம் தவறிற்று
நினைவுகள் சூழ்கொடியாக
தோன்றி மறையும் அங்கே
அழுகை மௌனம்..!!

மௌனித்திருக்கும் தருவாய்
மௌனத்தை கொண்டிருக்கும்போது
ஆயிர மௌன வார்த்தைகள் பேசுகிறதே.!!
மௌனம்-மௌனிக்காத இன்பம் தான்...

மௌனித்திருக்க விரும்புகிறேன்
மௌனம் என்னை மௌனிக்காதபோதும்.....!!

Comments

  1. அழகான கவிதை, மௌனத்தைப் போலவே ஆழம் அதிகம்!

    ReplyDelete
  2. உலகப்பொதுமொழியாம் மெளனத்துக்கும் புதுமொழி சொல்லி மெளனத்தருணங்களையும் மெளனமாக்காத மனவியல்புகளை அழகாய்ச் சொன்ன கவிதை,நன்று. தொடருங்கள்.

    ReplyDelete
  3. மௌனமும் ஒரு மொழிதான்...
    போகிற போக்கில் புரிதல்கள்
    நமக்கு புகட்டும் புது மொழி இந்த மௌனம் என்பதை
    அழகாய் வார்த்தை ஓவியங்களால் வரைதிருக்கிறாய்..
    படிக்க படிக்க மௌனம் ஆட்கொள்கிறது....
    இந்த மௌனம் பெருமிதம்....
    வாழ்த்துக்கள் சகோ, மௌனத்தின் பின், உனக்கான தேடல்கள், நீ விரும்பிய தேடலை உனக்கு கொண்டு வந்து சேர்க்கட்டும்....இன்னும் மௌனத்தின் பின், அதிகம் எதிர்பார்க்கிறேன்

    அதிகம் ரசித்தது

    துக்கம் கொண்டிற்று
    தூக்கம் தவறிற்று
    நினைவுகள் சூழ்கொடியாக
    தோன்றி மறையும் அங்கே
    அழுகை மௌனம்..!!

    மௌனித்திருக்கும் தருவாய்
    மௌனத்தை கொண்டிருக்கும்போது
    ஆயிர மௌன வார்த்தைகள் பேசுகிறதே.!!
    மௌனம்-மௌனிக்காத இன்பம் தான்...

    மௌனித்திருக்க விரும்புகிறேன்
    மௌனம் என்னை மௌனிக்காதபோதும்.....!!

    சான்ஸ்லெஸ்...அழகனா வரிகள்....வாழ்த்துக்கள் சகோ

    ReplyDelete
  4. //மௌனம்-மௌனிக்காத இன்பம் தான்...
    மௌனித்திருக்க விரும்புகிறேன்
    மௌனம் என்னை மௌனிக்காதபோதும்.....!!//

    அழகான கவி வரிகள் சகோ வாழ்த்துக்கள் :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…