புழுதி காலங்கள்-1


என் சொந்த ஊருன்னு எனக்கு தெரிஞ்சது எங்க 'சாத்தமங்கலம்' என்னும் ஊர் தான். விருத்தாசலம்-சிதம்பரம் இடைபட்ட இடத்தில இருக்கிற ஒரு சின்ன கிராமம். அங்கிருந்து தான் ஸ்கூலுக்கு போக ஆரம்பிச்சேன்.


என் வாழ்க்கையில முதல் முதல்ல நான் ஸ்கூலுனு காலடி எடுத்து வைத்தது எங்க 'செவன்த் டே' (SEVENTH DAY) ஸ்கூல் தான். காலடி எடுத்து வைத்தேன் என்று சொல்வதை விட கால ஒருத்தர் கையை ஒருத்தர் பிடித்து தூக்கி கொண்டு போய் பெஞ்சுல வச்சு அமுக்கிட்டாங்கனு சொல்லலாம். ஸ்கூல் சேத்தியோதோப்புல இருக்கும். அதுக்கு பிறகு பஸ் புடிச்சு தான் தனியா ஓடி வந்திடுவன்.

அப்ப குழந்தைகளுக்கே உரித்தான அரிதான பழக்கங்கள் எனக்கு உண்டு. சட்டை நுனியை கடிப்பது, 'டை' கடிப்பது, பென்சிலை திண்றுவிடுவது, ரப்பரை கிள்ளி போடுவது, மண்ணுல விழுந்து புரண்டு எழுந்து சிரிப்பது போன்ற அந்த காலங்கள் மிக சிறப்பானது.

காலையில வெள்ளை கலர்ல போட்டுட்டு போற சட்டை என்னைக்குமே அதே கலர்ல திரும்ப வந்துச்சுனு சொல்ல முடியாது. எல்லாமே ஒரு வித அனுபவம் தானே.! ஆனா அடுத்த நாளே பாத்தா திரும்ப சட்டை வெள்ளை கலர்ல இருக்கும். என்னடா இதுனு பாத்தா.. அம்மா தினமும் நம்ம உடம்புக்கு சோப்பு போட்டு குளிக்குற மாதிரி துணியையும் குளிக்க வைப்பாங்கனு அப்ப தான் தெரிஞ்சுது.

அட.. செம ல.. அம்மா சொல்வாங்க..! குழந்தையில நான் வெள்ளையா இருப்பேனாம். அப்பரம் மாரியாத்தா என் மேல இறங்கி தான் நான் கருத்து போயிட்டேனு சொல்லுவாங்க. அப்ப நானும் அந்த துணிய குளிக்க வைக்கிற சோப்ப போட்டு குளிச்சா நானும் வெள்ளையாயிடுவேன்லனு யோசிச்சிருக்கேன்.

எங்க ஊர்ல இருந்து ஸ்கூலுக்கு போக பஸ் போற ரோட்ட க்ராஸ் பண்ணி பஸ் ஏறி அடுத்த ஊருக்கு தான் போயாகணும். அந்த ரோட்ட தனியா க்ராஸ் பண்ணிட்டா என் மனசில ஏதோ பயங்கரமா சாதிச்சட்டதா ஒரு பெரிய ஃபீல் இருக்கும். அன்னைக்கு சாயங்காலம் வீட்டுக்கு வந்து அம்மாகிட்ட பெரிய சாதனை போல சொல்வேன். அத்தனையும் அம்மா பொருமையா உக்காந்து கேப்பாங்க.! என் கூட சேர்ந்து என் முக பாவனைக்கெல்லாம் அவுங்களும் முக பாவனை செய்யுற விதம் அடடா அம்மா சூப்பர்ல..!

எனக்கு அப்போ இருந்த ஒரே எதிரி எங்க ஸ்கூல் ஹெட் மாஸ்டரு. எப்ப பாத்தாலும் சட்டைக்கு கஞ்சி போட்ட போல வெரப்பா திரிவாறு. என்ன தான்யா உன் ப்ராப்ளம்னு சட்டைய புடிச்சு பொலுக்கு பொலுக்குனு கன்னத்துல அறையணும் போல இருந்துச்சு. அந்த ஆளு பத்தாதுனு அவரு பொண்டாட்டி வேற கூட சேர்ந்துகிட்ட கொடுமை படுத்தும்.

நீங்களே சொல்லுங்க.. ஸ்கூல் விட்டு வீட்டுக்கு போகும் போது எல்லா குழந்தைகளும் சந்தோசமா ஓடுவாங்களா? இல்ல வாயில விரல் வச்சுகிட்டு வரிசையா எறும்பு கூட்டம் போல போவாங்களா..? குழந்தைங்க என்சாய்மண்ட கெடுக்கிறதே வேலையா போச்சு இவிங்களுக்கு. எதிரி அப்படினு பதிஞ்ச முதல் உருவம் அவுங்க ரெண்டு பேர் உருவம் தான்...!

(புழுதி-இன்னும் எழும்பும்)

அன்புடன்,
தம்பி கூர்மதியன்


Comments

  1. சிறுவயது ஞாபகங்கள் கிளறுகின்றன..

    ReplyDelete
  2. அட.. செம ல.. அம்மா சொல்வாங்க..! குழந்தையில நான் வெள்ளையா இருப்பேனாம். அப்பரம் மாரியாத்தா என் மேல இறங்கி தான் நான் கருத்து போயிட்டேனு சொல்லுவாங்க. அப்ப நானும் அந்த துணிய குளிக்க வைக்கிற சோப்ப போட்டு குளிச்சா நானும் வெள்ளையாயிடுவேன்லனு யோசிச்சிருக்கேன்.//

    அவ்....போய்யா ஓவரா லொள்ளு பண்றாய்...

    ReplyDelete
  3. புழுதிக் காலங்கள்: பள்ளிக் கால நினைவலைகளைச் சுமந்து, ஹெட் மாஸ்டரின் கொடூரத்தை மீட்டுப் பார்த்து நடை போடுகின்றது. அடுத்த பாகத்திற்காக காத்திருக்கிறேன்.

    ReplyDelete
  4. சின்ன வயசு நினைவுகள் என்றும் இனியவைதான் :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

சிட்லபாக்கத்தில் தொடரும் வாழ்வியல் போராட்டம்!

ஏழு நாட்கள்...