Skip to main content

ஒற்றை போராளி




தேங்கிய குட்டை ஒன்றிணைந்து
ஓங்கிய ஓடையானதோ..!?
காற்றிலயர்ந்த இறகிணைந்து
விசிறியாக காற்றை அவதரித்ததோ..!?


தேடிய கணமெதுவோ?
அங்கு தேயாத விடை கண்டேன்..!
சாடியது பாதைதானோ?
அதை ஓயாமல் கடந்துவிட்டேன்..!

நஞ்சிக்கும் கரையானை
நசுக்கிடவே துணிந்துவிட்டேன்..!

உச்சிப்பொட்டில் அடித்ததாரோ..!?
உயிரென்று சுதந்திரத்தை
தேடியதோர் பயணம் கொண்டேன்..!

மாயை மாயை சுற்றிய உலகு
அங்கு மாண்டுவிட்ட உணர்ச்சி கண்டேன்..!
தேயுதோர் தேயுதோர் மனமங்கே
அது நோவுதே நோவுதே என கதறிட்டேன்..!

சீரென சிந்தை சீரழிந்ததோ..!?
என் படை வீரனனைத்தும்
சமூக சிந்தையற்று வீங்கினரோ..!!?

சே! சே! சே!
அற்ப பிறவியே..!
அவதரித்ததேனோ அகலிடம் புகலதானோ.!?

து! து! து!
உனை உமிழ்கிறேன்..!
உணர்வுக்குள் எந்த மாயையை ருசிக்கிறாயோ.!?

சீ! சீ! சீ!
சீண்டிட துணியானே..!
கொள்ளும் சிந்தை மறந்த சீழ்நாயே.!?

அண்டத்தில் அவதரித்ததேனோ..!?
சுகம் கொரித்து சினம் மறந்தாயோ..!?
கொடை கொண்ட நேரத்திலே
படையழித்து நின்றாயே!
சுக்குநூறாய் எதிராளி சீரழிக்கும்
சினங்கொண்ட சூறாவளி என்றிருந்தேன்
ஒற்றை சுவரில் முட்டிய
முட்டாள் வீரன் நீ என்பதை உணர்ந்துகொண்டேன்..!

வேகம் எங்கேடா இழிந்தோனே..!
வீரம் எங்கேடா சிம்மம் மறந்தோனே..!
செயல் மறந்து சீரழிந்து சுகம் காண துடிப்பதேனோ..!?
அவதரித்த காரணம் மறந்தாயோ!?

செல்லரிக்கும் சமூகத்தை
சிந்தையற்று அணைத்துகொண்டாயோ..!?
எங்கே உனது கோபம்..?
ஒன்றிணைவோம் ஒன்றிவாழ்வோமென
உனது ஓங்கிய சினத்தை திண்றுவிட்டாயோ..!?

தனித்து இரு..!
உன்னில் நீயே தனித்து இரு..!
நாம்,
அவதரித்த நோக்கத்தை அகமறந்து
சுகம் சுமந்து
சிந்தை செயலற்று
காட்டாறாய் திரிவதேனோ..!?

உனை தேடி நானில்லை...!
வேட்கை மறந்தோன்
வீரம் மறந்தோன்
சினம் மறந்தோன்
பாரதத்தின் ஆண்மகனென சொல்லிவிடாதே.!!

உச்சிமுதல் பாதம் வரை
உமிழ்தல் தருகிறேன் பூசிக்கொள்ளடா
எச்சை பிறவியே..!

என் வேட்கை பாதை தேடி
மங்கிய பாதையற்று
மாற்றான் பாதை கொள்கின்றேன்..!

உணர்ச்சி உச்சரிப்பில்
அந்த சீரழிக்கும் கரையானை
வஞ்சித்து திரும்புகிறேன்..
ஒற்றை போராளியாக...!

அன்புடன்,
தம்பி கூர்மதியன்.

Comments

  1. //செல்லரிக்கும் சமூகத்தை
    சிந்தையற்று அணைத்துகொண்டாயோ..!?
    எங்கே உனது கோபம்..?
    ஒன்றிணைவோம் ஒன்றிவாழ்வோமென
    உனது ஓங்கிய சினத்தை திண்றுவிட்டாயோ..!?//

    வரிகளில் உள்ள ஒவ்வொரு சொல்லிலும்
    தென்படும் காத்திரம் சிலிர்க்க வைக்கிறது...
    கவிதை நல்லா இருக்கு தோழரே....

    ReplyDelete
  2. சமூகத்தின் சீரழிவினைக் கண்டு கொதித்த கவிஞனின் உணர்வலைகள் இங்கே ஒற்றைப் போராளியெனும் கவிதைக்கு ஊடாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…