Posts

Showing posts from April, 2012

வலி

Image
ரத்தங்கள் கொப்பளித்தது..
எண்ணங்கள் சித்தரிக்கா
என்ன ஒரு வேதனை...!?
ரணங்களும் வலிகளும்
வார்த்தைகள் மறித்தன...
திசையெட்டும் மறித்துப்போயின
சிந்தை மறைந்தெழுந்தன..
சுற்றி இருட்டாக
ஒன்றும் அறியாத
நீங்கிடாத ஒரு வலி...

என் நிலையறிந்தவன்...
''என்ன ஆனது..?'' என வினவினான்..!

கண்ட பார்வை கதிகலங்க
சொற்கள் இடறிட்டு,
அழுகை பீறிட்டு-உரக்க சொன்னேன்...!

''டே கால மிதிக்காதடா.. உயிர் போகுது...''

--
தம்பி கூர்மதியன்

கத்தியின்றி ரத்தம்கொண்டு

Image
எச்சமிட்ட துச்சம்
அதை சுற்ற நரங்ளின் மிச்சம்...
தொட துண்டாய் தெரிக்குது ரத்தம்
எனை அடைகயில்
நாற்றம்... ரத்த நாற்றம்..!

முகர்ந்தால் ஒரு வாசம்
முச்சந்தி முட்டத்து வீட்டான் பேச்சு..
நாற்றமோ.. அல்ல வாசமோ..!
கெட்டோரை ஏற்கும் நல்லோர் பார்வை அவர்தோ
அற்று நல்லோரை மறுக்கும் கெட்டி பார்வையோ எனதோ..!!?

வினாக்கள் மறித்த ஒரு விடை..
விடையறிந்த ஒரு வினாவை தேடுகிறேன்..!

குழப்பம்..
சுற்றிலும் குழப்பம்..!
அடக்கமுடியாதோர் கோபம்..
சுத்தி இக்கும் பொருட்களை வீதியில் வீசி
உச்சி வெயில் மண்டை காய்ந்திட
மேல் நோக்கி உரக்க கத்திக்கொண்டே
ஓட தோன்றுகிறது மனது...!

பிரம்மை கொண்டேனோ..!?
என்ன அறிகின்றேன்.. என்ன மறக்கின்றேன்..!
எம்மை அறியாமலோர்.. எமக்குள்ளே பிதற்றல்..!

கண்கள் கலங்கிட..
சிந்தை அதை நினையாதிருக்க தடிக்கிறது..!
நித்தம் மறவாமல் நினைவூடே
நர்த்தகை கொள்கிறது..!

துரத்தாமல் துடிதுடுக்க செய்யும்
ரத்த வாடை..
நாறுகிறது என்றேன்...!
நாற்றம் தான்... ஆனால் சுகக்கிறது என்கிறான்..!

நாற்றம் சுகத்திடுமா,,,!
போதையாதலாய் கொண்டிருப்பானோ..!?
நாற்றம் சுகமில்லையடா மடையா..!

விடு..
நாற்றமில்லை என்றான்..!
இன்று நாற்றமே-சுகக்கிறது என…

தனிமை

Image
வெற்றிருட்டு எங்கும் தவிப்பு.. மனதுள்ளே ஆயிரம் வினாக்கள் என்ன விடையென அறியாது இன்னும் தவியான தவிப்பு..!
முட்டிக்கொள்ள தோன்றும் முகம் சுளிக்க தோன்றும் தனிமை.. தவிப்பு.. எல்லாம் எம்மை சூழ துடித்துடிப்பதாய் எம்மை நானே உணர்ந்து உணர்வுக்குள் துடித்தேன்..!
இன்னும் என்ன வாழ்க்கை.. இனியும் எதற்கு வாழ்க்கை...! பயமும்.. எங்கும் பயாதிக்கமே..!
துரத்துகிறது.. எம்மை விடாமல் துரத்துகிறது.. சுற்றீருட்டு யான் ஓடி கடந்திடுவேன்.. அண்டம் மறந்து  அயன்றார் அடையாது அகன்றிடுவேன்..!
சுற்றி விலகி முற்றம் அடைந்து தவியின் முடிவில் எல்லாம் தவிர்த்து.. தப்பிவிடுவேன்.. தப்பிய பொன்சிரிப்பு மனது நோகி நோகி புறமும் பின்னும் நோக்கியால் ஒன்றுமில்லை.. இங்கே உண்மை தனிமை..!
மனதின் தோன்றிய ரீங்கார தனிமையும், தவிப்பும், பயமும்... அந்த சாயல் இருட்டு உருவாக்கிய  அக்கொடூர காட்சியின் ஓட்டம் எனை சாயலற்ற உண்மையில் இப்போது.. பரிதவித்து இருக்கிறேன்........!
மனமென்னும் வித்தகன் தனிமை பயம் தந்தே எனை தனித்துவிட்டான்...! -- தம்பி கூர்மதியன்