Information Technology- I am very Proud


மீசை துளிர்விட்டு அரும்பாக உருப்பெற்று முழுதாய் ஒரு ஆண் வடிவம் பெருவதற்கு முன்பாக நுனி நாக்கில் ஆங்கிலமும் ஒழுங்காய் கோதிவிடாத முடியுடன் ஒரு குறிக்கோள் இல்லாமல் திரியும் ஆயிரம் இளைஞர்களை  நீங்கள் சென்னை மாகாணத்தில் பார்க்கலாம். யார் இவர்கள்?என்று உங்களுக்கு ஒரு யோசிக்கும் எண்ணம் இருந்தால் எதற்கு வீணாக சிரமம் கொள்கிறீர்கள்? நானே சொல்லிவிடுகிறேன். அவர்கள் IT கம்பேனி என்று சொல்லப்படும் அந்நியர்களுக்கு பொதி சுமக்கும் கழுதை கூட்டமாகவே இருப்பார்கள்.


அன்று மிளகில் ஆரம்பித்து வியாபித்த இந்திய அடிமைகள், பின்பு இந்தியாவின் அனைத்தும் சொத்துக்களையும் கொள்ளை கொள்ள ஆரம்பித்தனர். அன்றிலிருந்து தொடங்கிய அனைத்திலும் சுதந்திரம் பெற்றதாய் பிதற்றிய இந்தியர்கள்.. இன்றும் சுதந்திர உலகில் இருப்பதாக எண்ணி ஆங்கிலேயர்களுக்கு அடிமைபட்டே கிடக்கிறார்கள். அன்று பொருள்களை அடகு வைத்தார்கள், இன்று மூளையை அடகு வைக்கிறார்கள்.

ஆஹா.. ஆஹா.. என்ன ஒரு அருமை. முட்டாள்களே..! உங்களுக்கு புரியவில்லையா? அல்லது புரியாதது போல நடித்துக்கொண்டிருக்கின்றீரா? எதற்கு இந்தியாவை தேடி தேடி ஓடுகிறீர்கள் என்று எந்த வெளிநாட்டினரிடம் கேட்டாலும் அவன் சொல்லுவது ‘’இந்தியர்கள் திறமைசாலிகள்.. உழைப்பாளிகள்’’ என்று. சொல்லும் போது பெருமையாக இருக்கிறதா? இருக்க வேண்டும். அப்போது தானே பலியாக முடியும். ஒன்று புரிந்துகொள்ளுங்கள். கசாப்பு கடையில் ஆட்டுக்கு நல்ல சாப்பாடு போடுவது பூஜை செய்வதற்கு அல்ல.. கறியாக்க மட்டுமே…!

அந்த காலத்தில் ராஜாக்களை கைக்குள்ளே போட்டுக்கொண்ட ஆங்கிலேயரின் தந்திரம் தெரியும் தானே உங்களுக்கு? உங்களை போன்ற பலசாலி இல்லை. உங்களை போன்ற திறமை மிக்கவர் இல்லை இல்லை என்று புகழாரம் சூட்டியே தலையில் காகத்தின் எச்சத்தை பூசி சென்றவர்கள். அதுதானே நாகரீகம், வளர்ச்சி, மேம்பாடு என்னும் போக்கில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது?

நமக்கும் அவனுக்கும் என்ன ஒரு வித்தியாசம் பாருங்களேன். வேலை செய்வதற்கு அவன் நம்மை தேடி வருகிறான், உழைத்த பணத்தை போட நாம் அவனை தேடி போகிறோம். அட அட அட… என்னமா அடங்கி போகிறோம்.
அமெரிக்காவில் எந்த ஒரு வெள்ளையனும் வெள்ளி சாயங்காலம் மேல் வேலை செய்தது கிடையாது. அதை விட்டால் திங்கள் கிழமை தான். ஆனால் ஏழு நாளும் அவர்களுக்காக உழைத்து கொட்டிக்கொண்டிருக்கும் எத்தனை இளைஞர்களை நான் காட்ட வேண்டும் உங்களுக்கு?

இது ரொம்ப பெருமை என்று வேற இக்கால குடும்பத்தினர் நினைத்துக்கொள்வது தான் இருப்பதிலே கொடுமையிலும் கொடுமை. எப்பா.. யோசிங்க. தடுக்கி வழுந்தவன் எல்லாம் இப்போ ITன்னு தான் சொல்லுறான். குப்பையில குப்பையா சேர்ந்து கெடக்க பெருமை படுற ஒரே ஆளுக நீங்களா தான் இருப்பீங்க. எங்க இருந்து என் பெருமைக்குரிய இந்திய தேசத்தில் இந்த ஆங்கிலேய ஆளுமை தொடங்கியது தெரியவில்லை. ஆனால் இது கிள்ளி எரியப்பட வேண்டிய ஒன்று.

IT என்பது சர்வதேச தரத்தில் இந்திய தேச மதிப்பை உயர்த்துகிறது என்பது சரி. ஆனால் அதற்காக அவனுக்கு அடிமையாகி போக நாம் ஒன்றும் அவனில் எச்சில் பருக்கையை திங்க ஓடி வந்த காகம் கூட்டமில்லை என்பதை புரிந்துகொள்ளுங்கள். சுயம் இழந்து ஆங்கிலேயரிடம் பேச்சு வாங்கி ஏச்சு வாங்கி நாம் சாதித்து என்ன கிழித்திட போகிறோம். எச்சில் காசு நமக்கு வேண்டுமா என்ன?


வீட்டில் விசேசம் என்றாலும் பங்கு கொள்ள முடியாது. வீடா வேலையா என்றால் வேலைக்கு தான் முக்கியத்துவம் கொடுக்கவேண்டும். வீட்டில் அம்மா ஒரு வார்த்தை பேசினாலே பொருத்துக்கொள்ளமுடியாத நாம் நம்மை அடிமைபடுத்தி மகிழ்ந்த ஒரு கூட்டத்திற்கு சலாம் போட்டு சிரித்து வாழ்கிறோம். சீ.. சொல்லும் போதே நமது நாக்கில் அவனது மலம் தடவுவது போல கொமட்டி கொண்டு வரவில்லையா?


கல்லூரி படிப்பு முடிக்கும்போதே கேம்பஸ் என்று ஒன்று வைத்துவிடுகிறார்கள். அந்த நேர்முக தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று வேலை கிடைத்துவிட்டால் மிக பெருமையாம். அங்கு வரும் நிறுவனங்களில் பெரும்பாலானவை இந்த IT என்னும் நாசக்காரனாகிறான்.
இன்னும் மாணவர்களின் விருப்பம், ஆசை அத்தனையும் குழிதோண்டி புதைத்துவிட்டு ITயை பெருமையாக கருதும் குடும்பத்திற்காக பிடிக்காத வேலையிலும் செக்கிழுக்கும் மாடாக இன்றும் அந்த எருமை மாட்டின் வாழ்க்கை வாழும் இளையோர் எத்தனையோ பேர்.

தாய்மார்களே…! தந்தைமார்களே..! உங்கள் மகன் அல்லது மகள் ஒரு IT கம்பேனியில் இன்ஜீனியராக என்று தலை உயர்த்தி சொல்வதை விட்டுவிடுங்கள். அவன் எச்சில் பருக்கையை ருசித்துக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் மட்டுமல்ல நீங்களும் தான். மூளையையும் மானத்தையும் அடகு வைத்து எச்சில் வாங்கி திண்பதற்கு தான் பெருமை வேண்டுமா? சீ… இனியொருமுறை ITயில் வேலைபார்க்கிறான் என்பதை பெருமையாக சொல்லாதீர்கள். தலையை குனிந்துகொண்டு தரையை மட்டுமே பார்த்துகொண்டு சொல்லுங்கள். அப்படி சொல்வதற்கு கூட நீங்கள் வெட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

கண்ணாடி கட்டிடத்தில் க்ககூஸ் கழுவினாலும் பெருமைதான் என்று நினைத்தால். இதுபோல ஆயிரம் இழிவு கட்டூரை எழுதினாலும் உங்கள் பல் இளிப்பு நிற்காது என்பதை நான் அறிவேன். எனக்கு ஆயிரம் வேலை இருக்கிறது… விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் பல் இளிப்பை தொடருங்கள்.

-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

சிட்லபாக்கத்தில் தொடரும் வாழ்வியல் போராட்டம்!

ஏழு நாட்கள்...