Skip to main content

என் ஊரு..


இன்னும் ஓர் இரவு...
நிசப்தம் அறியாதொரு இருட்டின்
இடையில் அங்கொன்றாய்
இங்கொன்றாய் கீச்சுதல் சப்தம்...!

சில்லென்ற காற்று
அசைந்தாடும் மேகம்...
வானம் அவதரித்தா?
அற்று,
பூமி பூத்தரித்தா?

முற்றில்லா பனிதுளி முட்டு
எனை முழுதுமாய் காட்டி மறையும்...
தப்பில்லா காலடி சதியோடு
ஒன்றில்லா பலரது நடை...!

முக்குவீடு கிட்டு மாமா குறட்டை
எங்கவூரு அய்யனாரு...
ஊரெல்லாம் அடஞ்சதும் அசராம கூச்சலிடும்...!

மச்செல்லாம் கூட்டஞ்சேர
அப்பம்மா விளையாட்டு விளையாண்ட
அக்காளும் அண்ணாரும்
ஊரவுட்டு ஓடி நாளாச்சு....!

காத்தெல்லாம் புறந்தள்ள
முன்னால நான் ஓட...
வெற்றிமுற்றான கோவில் சொவரு
பட்டுப்போயி பல் இளிக்குது...
\
கோவணம் அவிழ்ந்தோட
புடிக்க நீந்தோடி-வென்று
அம்மணமாய் ஆட்டம்போட்ட ஆறு..
வயதாகி உடம்பெல்லாம் சுருக்கம் தள்ளுது...!

தெருவெல்லாம் இருபது வீடு..
இருபதிலும் என் கால்தடம்..!
மத்திசோறு பாண்டி வூட்டுல
ராச்சோறு செந்தூராண்டையில,
நச்சுக்கொட்டு எதிர்வூடு வாத்தியார்ட்ட..
மாட்டுபொங்கல் கணக்கு மாமாவூட்ல..
மாறாம நெஞ்சுல மணத்துக்கெடுக்கு!!

கம்பி சைக்கிள் முன்னால
கந்து மாமா உக்கார வைக்க...
கு%^ மாமா... கு%^ மாமா என்று கத்தியே
கந்து மாமா கு%^ மாமா ஆனதை எப்படி சொல்ல...!?

வூட்ட பூட்ட துணியெடுத்து
பாம்ப கண்டு நடுங்கிபுட்டு...
பாம்ப புடிச்சுபுட்டன்னு இன்னைக்கும் பீலா வுடும்
என் வீரத்த எப்படி மெச்ச?

இந்த தெரு தொடங்கி
அடுத்தாது தெருவரைக்கே
நீண்டு போன எங்கவூட்டு தோட்டம்..
பாம்பு, பூரான் வூடான கதைய எங்கிட்டு சொல்ல...

ஊரைவுட்டு போயி வருசம் பலவாச்சு..
ராவோடு ராவா வந்திருக்கோம்
சொன்னதெல்லாம் மாறிப்போச்சு
இன்னும்,
மாற்றம் என்னவென மனசுக்குள்ளே கேள்விதட்ட
திண்ணையில ரா கழிக்க
படுத்து வானம் பாத்துகெடக்கேன்....!
என் சிறுவயசு வூட்டு மடியில...

-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

  1. ரொம்ப நாள் கழித்து மண் மணத்தோடு வந்திருக்கேங்க போல, வாழ்த்துக்கள் சார், கிராமிய நடையிலான இக் கவிதைக்கு பின் தொலைந்து போன கிராமத்து அடையாளங்களை கண்முன் காட்டி இல்லை இல்லை கூட்டிச்சென்றது வரிகள், எதிர்வீட்டில் இருக்கும் மனிதரின் அடையாளங்கள் கூட அறியாது வாழும் அப்பாட்மெண்ட் கலராச்சரம் மத்தியில் எத்தனை இயல்புகளை தொலைந்து மனிதன் வாழவேண்டியிருக்கிறது, படிக்கையில் இப்படித்தான் தோன்றியது அதையே தான் பதிவுசெய்தேன் மறுமொழியாய்... அதிகம் எழுதுங்க சார் :) ஹி ஹி

    ReplyDelete
  2. அடங்கொக்கா மாட்ரேசன் வச்சுக்கிற அளவுக்கு ஆயிட்டேங்களா ரைட்டு... :)

    ReplyDelete
  3. அழகான கவிதை.....
    கிராமத்து மண் வாசனை

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…