Skip to main content

என் பெருமையை அழிக்க எவனுக்கும் உரிமை இல்லை...!



பொக்கிஷம். எமது நாடும் நாட்டின் வளமும் ஒரு அழிய கூடாத பொக்கிஷம். எமது மொழியும் அதன் பெருமையும் நிலைக்க வேண்டிய பொக்கிஷம். எமது மக்களும் அவர் மாண்பும் என்றும் மதிக்கப்படவேண்டிய அரிதான பொக்கிஷம்.

போற்றும் மனிதரிடையே ஆங்காங்கே ஓர் ஓர் குள்ளநரி அகப்பட்டு அரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. மிக நாளாக, எனது பல் இடுக்கில் ஒரு கொசுறு மாட்டி கூத்தடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. எமது நாக்கை சுழற்றி அந்த கொசுறு பிறட்டி வெளியில் துப்ப வேண்டிய கட்டாயம் வந்துவிட்டது.

எமது வீட்டில் இருக்கும் ஒரு அரிதான பொருள் எமக்கு சொந்தம்..! என் வீட்டாருக்கு சொந்தம்.! அதை எனக்கு மெருகேற்றவும் சரி.. இல்லை வீணாக்கவும் சரி ஏதோ ஒரு அளவு உரிமை இருக்கிறது. ஆனால், உலகத்திற்கே பொதுவான ஒரு விடயத்தை.. உலகமே வியக்கும் ஒரு விடயத்தை.. உலகமே போற்றும் ஒரு விடயத்தை எனது சுயத்துக்காக சீரழிப்பேன் என்று சொல்லும் எவராக இருந்தாலும் தூக்கில் போடவேண்டிய ஒரு குற்றவாளி தான் அவர்.

சமீபத்தில் செய்தியில் ஒரு நிகழ்வு. மகாபலிபுரத்தில் கடற்கரை கோவிலில் அத்துமீறி பழமையின் பொக்கிஷத்தை சீரழிக்கும்படி நடந்துகொண்டனர் பா.ம.க.,வினர் என்று. மிக சிறப்பு...!!

சரி.. அங்கே வந்து அலப்பரை செய்த அத்தனை பேரும் ஏன் தங்கள் வீடுகளை கொலுத்திகொண்டோ தங்கள் வாகனங்களை அழித்துக்கொண்டோ தங்கள் எதிர்ப்பை தெரிவிக்க கூடாது? அதை பற்றி நான் ஏதும் கேட்டுக்கொள்ள வரமாட்டேன். ஆனால், உலகத்துக்கே பொதுவான ஒரு பொக்கிஷத்தை சீரழிக்கும் உரிமையை உங்களுக்கெல்லாம் எவன் கொடுத்தது.?

1300 ஆண்டுகளாக கம்பீரமாக- எத்தனை இயற்கை சீற்றங்களை கண்டிருக்கும் இந்த கோவில்...? அதை ஒற்றை நிமிடத்தை ஏறி நாசமாக்க நினைத்த நரிகளை என்னவென்று சொல்ல..?

உங்கள் பெருமையை நிலைநாட்ட உங்கள் வீட்டில் உங்கள் கொடியை வைத்துவிட்டு.. பக்கத்திலயே குத்தவைத்து உட்கார்ந்துகொண்டு வெறிக்க வெறிக்க பார்த்துக்கொண்டிருங்கள். அதை விடுத்து, உலக பொக்கிஷங்களை அழிக்கும்படியான செயல்கள் செய்துகொண்டிருந்தால் இனியும் பொருக்கமுடியாது.

எத்தனை வெளிநாட்டினர் அங்கு வந்திருப்பார்கள். எத்தனை பேர் தங்கள் குடும்பத்தோடு அங்கு நேரம் செலவிட வந்திருப்பார்கள். இவர்களின் ஆர்பாட்டம், என் தமிழனை பற்றி வெளிநாட்டில் என்ன மாதிரியான எண்ணங்களை பதிக்கும்..? என் அனுமதியே இல்லாமல் என் பெயரை நாசமாக்கும் தகுதியை யார் இவர்களுக்கு தந்தார்கள்..? இந்த உரிமையை யார் உங்களுக்கு தந்துள்ளனர்.?

ஜாதி மதம் என்னும் போக்கை விடுக்காமல் இன்னும் எத்தனை நாட்கள் தான் உங்களுக்கும் உங்களை சார்ந்துள்ளோருக்கும் இழிவை பெற்றுதருவதாய் இருக்கிறீர்கள்.?

நீங்கள் சீரழித்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த பொக்கிஷங்களும், அரசு பேருந்துகளும் உங்கள் வரி என்னும் ரத்தம் கலந்தது தான் என்பதை ஏன் உங்கள் மனம் புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறது..?

இதுதான் நீங்கள் கற்கும் புனிதமா? இதுதான் இந்த தமிழ் உங்களுக்கு போதித்ததா? எங்கே.. முதலில் தமிழை தமிழாக அதன் உட்கருத்தை கேட்டு அனுபவியுங்கள். பின்னர், தமிழன் என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம்.

முட்டாள் தொண்டனே...!! உங்கள் கட்சியின் பெருமையோ ஜாதியின் பெருமையோ நீங்கள் சொருகிவிட்டு போகும் கொடியில் இல்லை.. உங்கள் நடத்தையில் இருக்கிறது...!! உலகமே இழிவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறது உங்களை.. இப்போது புரிகிறதா உங்கள் கட்சியின் ஜாதியின் பெருமையும்..!!!!!

உனது உழைப்பையும் ரத்தத்தையும் பெருமையையும் வீணாக்குவதை பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை. ஆனால்.. எனது உழைப்புயும் ரத்தத்தையும் பெருமையையும் வீணாக்கும் உரிமை உங்களில் ஒரு முட்டாளுக்கும் நான் தந்துவிடவில்லை. உங்கள் வார்த்தையையும் செயலையும் அடக்கிகொண்டிருங்கள்.. அதுதான் எதிர்காலம் என்று இருந்தால் உங்களுக்கு ஏதோ ஒரு வகையில் நல்லதாக அமையும்.

-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…