Skip to main content

பட்டிகாட்டு ஆச்சி...!

ஒட்டுகுடிசையில
கூரை தாங்கி நிக்கிற
அந்த நட்ட நடு தூணு
இப்ப ஓரமா என்னையும் தாங்கி நிக்கிது..!

மண்ணுதரைய மொழுக
சட்டியில.. ஆச்சி விரலுக்கிடையில
கரையிது
அந்த கோனாறு வீட்டு மாட்டு சாணம்..!

மிச்சமாகிபோன சாணம்
வாசமுன்ன குவிஞ்சிருக்கு
அந்த ஒத்த சாமந்தி பூவுக்கு பிடிமரமா...!

தோட்டத்து பூவும்
சுத்தி வளர்ந்த மரமும்
கூட்டோட சேர்ந்த ஈர மணலும்
வீட்டுக்கு மொத்தமா கொடுக்குது
இயற்கை வீச்சு...!

சுத்தாத காத்தாடி மேல
கெழக்கும் மேற்கும் கூத்தாடுது
தொறந்து வச்ச சன்னலு வழியா
வந்த தெக்கு தெசை காத்து காரணமா...!

மழைவருமுன்ன
மோட்டாரு சைக்கிள தட்டணுமே..!
'ஆச்சி கிளம்புதேன்....'னு குரலு போச்சு..

'இளங்கத்திரியையும்
பொடிய வெங்கத்தையும்
நாலு உரஞ்சேத்து உருட்டுறேன் அய்யா..
நாழி புரளுமுன்ன நாக்கு ருசிகண்டுபோயா..!'

அம்மிக்கல்லு உருட்டலோடு
ஆச்சி மிரட்டலு பாசம் நகத்தல..!

'ஆண்டுபோன காலத்துல 
அம்மிக்கூட என்ன மல்லுக்கட்டு..?
அரசாங்கம் கொடுத்த ஒண்ணும்
வீட்டுல ஆள காணும்....!?'

செயிச்சு போன எம்.எல்.ஏ.,வும் கவுன்சிலரும்
வாக்குறுதி நெனவு வர கேட்டுபுட்டாச்சு..!

'போனமாசம் சீக்குனு வந்துபோக
பக்கத்து தெருவுல இருந்து வந்தாக பெரிய அப்பேன்..
அரச்ச மாவும், கொழையலும்
மின்னுபட்ட கல்லுல புதுசா கரஞ்சதாலதான்
சீக்குனு..! புது கண்டுபிடிப்ப போட்டாக..!
பொலந்தேன் வாய..
இப்ப அந்த மிஷினு ஆட்டுகல்லும், சின்னகல்லும்
அவுக வீட்டு சமையகட்டுல பொசுக்குனு போயி உக்காந்துகிடுச்சு...!'
சொல்லி முடிக்குமுன்ன - ஆச்சி
வாயோரமா ஒரு நமட்டு சிரிப்பு...!

'போன ரெண்டு மாசம் முன்ன பாத்த டி.வி., பொட்டி..?'

'ஆட்டுக்கல்லு போன அடுத்த நாளு
சின்ன அப்பேன் வீட்டுல சிங்காரிக்க போயிருச்சு...!'
சொல்லிக்கொண்டே சிரித்துக்கொண்டாள்.

சுடசுட இட்லியும் ஓரமா ஒதுங்கி நின்ன கொழையலும்
ஒண்ணுகூடி வாயில இறங்குறப்போ
'ஒண்டு கேப்பேன் கோவிக்கமாட்டியே...!?'

'அட.. கிறுக்குபயலே..
என் சீம பேரனுக்கு கொடுக்கனு என்ன கெடக்கு இந்த
கெழட்டு சிறுக்கிகிட்ட...?'

'எங்கூட ஊரு வானா வாரதில்ல
சீம பேரனுன்னு செல்லமாக்கும்...?'

'உங்க அய்யா வாழ்ந்த வீடும் மண்ணும்
அய்யார போலவே என புடிச்சு இழுக்குதய்யா..
என்ன செய்ய...? 
நீ கேக்குறத கேளுய்யா..!'

'ஆச்சி.. ஆச்சி..
ஆச்சி ரெண்டு இட்லி சேத்து வையி.. ருசி இறங்கமாட்டுது...!
அம்மாளுக்கும் கட்டி வையேன்
ருசி நாக்குல தாளல...!'

சொன்ன சொல்லு முடியுமுன்ன
ஆச்சி கண்ணோரம் தாரையாகுது
ஓடை கண்ணீரு...!
பொருளும் பொண்டுகளும் போகுறப்போ
சிரிச்ச வாயி.. இப்ப ஒழுகுறது இழுத்து
பாச பார்வ பாக்குது..!

'அய்யா.. ராசா.. தங்கமே.. 
ஒத்த நொடி தாங்குறா.. தோ கட்டிடுறேன்...!'
கனத்த குரல் இப்ப நடுங்குது
இறுகுன தட்டு இப்ப ஆடுது..!

கிட்ட போயி புடிச்ச நிமித்தையில
ஆச்சி கையி..
என் கையி முழுசா புடிச்சு
கண்ணீர மொத்தமா வுட்டு கழுவிகெடந்துச்சு..!!

கைய வெலக்கிபுட்டு
வருசங்கடத்து கட்டிகிட்டேன்..
பதிலேதும்பேசாம.. அந்த கெழட்டு கண்ணு
என் சட்டைய முழுசும் மழைக்குமுன்ன நெனச்சுபுட்டுது... ....!!

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…