காதலின் அழுகை...!


அவன் அங்கே அமர்ந்திருந்தான்... அருகில் சென்றேன்..! என்னடா என்றேன்.. ஏன் என்றான். புரியாமல் விழித்தேன். அழகா இல்லையா என்று கேள்வியுடன் தொடர்ந்தான். எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி இருக்கு....!? அடுத்த கேள்வி கேட்டான்.

கொஞ்ச நாளில் பழகிடுவடா என்று சமாதானம் சொல்ல முயற்சி செய்தேன். ஆனால், அவன் இந்த சூழலுக்கு வந்து மூன்று வருடம் மேல் ஆகிறது. இனியும் என்ன அவகாசம் தேவைபடுகிறது. அவனுக்கு இந்த சூழல் சரிவராது என்பது மட்டும் எனக்கு புரிகிறது.

என்ன தான் தேவை இங்க இருக்கிறவங்களுக்கு...? என்று மேலும் கேள்விகள் கேட்க தொடங்கினான். அவன் கேட்கும் கேள்வியை எனக்கு ஆராய விருப்பமில்லை. அவனுக்கும் எனக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. ஒன்றே ஒன்று தான்.. அவன் யோசிக்கிறான்... நான் மழையில் நனைந்த மரக்கட்டை போல கிடக்கிறேன்.

நானும் ஏன் யோசிக்க கூடாது..? யோசித்தால். இருவரும் அந்த மொட்டை சுவரில் உட்கார்ந்துகொண்டு வியாக்கானம் தான் பேசிக்கொண்டிருப்போம். ஆனால் அவன் கேட்பதிலும் என்ன தான் தவறு இருக்கிறது...? அப்பா அம்மாவை மட்டுமே பார்த்து வளர்ந்தவன் அவன். அவனுக்கு காதல் என்றால் அப்பா அம்மாவின் காதல் மட்டும் தான் தெரியும். அப்பா கோபக்காரர்-அம்மா எப்பொழுதும் அப்பாவுக்கு அடங்கி போய் மட்டுமே இருந்திருக்கார். 
\
எனக்கு கோபம் வருகுதுடா... டே டே.. என்ன விட்டு போயிடாதடா.. பயமா இருக்குடா.. டே டே.. என்று கதறினான் அவன். எனக்கும் உள்ளுக்குள் பயம் தொற்றிக்கொண்டது. இனியும் நான் அமைதியாக இருந்தால் நான் என் தம்பியை முழுதாகவோ அல்ல வேறு மாதிரியோ இழக்க நேரிடலாம். இதுவரை நீ தான் முடிவு எடுக்க வேண்டும் என்று சொல்லி அவனது ஒரு செயலையும் நான் கேட்டறிந்தது இல்லை. இப்பொழுது இனியும் நான் தாமதித்தால் கைநழுவி போகும் அபாயம் உள்ளது.

'என்னடா.. என்ன ஆச்சு...!?'

'என்ன வேணாம்னு சொல்லிட்டா ணா... என்னை புடிக்கலயாம்...'

'யாருடா...? அந்த ட்ரெயின் பொண்ணா..?'

'ஆமா டா...'

'என்ன ஆச்சு...? என்ன திடீர்னு...'

'கொஞ்சம் மனஸ்தாபம்.. சரிவராது.. Let's Break up ன்னு சொல்லிட்டாணா..'

'ஓ.. இங்க வந்து அழுகுறியே.. அங்க அவகிட்ட என்ன சொன்ன..?'

'சரிதான் போடின்னு சொல்லிட்டேன் ணா... அவ எப்படிணா அப்படி சொல்லலாம்..?'

'ம்ம்...'

அவன் காதல் கதைகளையெல்லாம் சொல்லி புலம்பிகொண்டிருந்தான். அழுதான்.. தேம்பினான்.. தண்ணி குடித்தான்.. கண்ணாடி வெளியில் பார்த்தான்.. என்ன நினைத்தான் என்று தெரியவில்லை மீண்டும் தேம்ப ஆரம்பித்துவிட்டான்..! சிறிது நேரத்தில் படத்து தூங்கிவிட்டான். நானும் காலையில் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று படுத்து தூங்கினேன். 

மணி இரவு 3...

எனை சுற்றி ஒரு தேம்பல் சப்தம்...! கண்ணை கசக்கி விழித்து பார்த்தேன். திரும்பி படுத்து அழுதுகொண்டிருந்தான். காதல்ல இதெல்லாம் சகஜம் நாளைக்கு திரும்ப ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா சுத்த போறீஙக இதுக்கு ஏன்டா இந்த அலும்பல் என்று கேட்டேன். இது நடந்து ஒரு வாரம் கடந்துபோனது. இதுவரை அப்பெண் பேசவில்லை.. இதுவரை இப்படி இருந்ததில்லை என்றான். இனியும் இது தேராது என்று முடிவெடுத்தேன்.. எழுந்தேன்...

'அந்த பொண்ணுகிட்ட அவள புடிச்சிருக்குன்னு எத்தனை முறை சொல்லியிருப்ப...?'

'ஒரு நாளைக்கு 20 முறையாவது சொல்லியிருப்பேன்.. அவ்வளவு புடிக்கும் டா...'

'அம்மாகிட்ட நீ ஒரு முறை கூட சொன்னதில்லையே....!'

அழுதுகொண்டிருந்தவன் அழுகையை நிறுத்திவிட்டு சடாரென என்னை பார்த்தான். தொடர்ந்தேன்...

'அப்பா உன்கிட்ட பேசாம மாச கணக்குல இருந்திருக்காரே...! அப்போதெல்லாம் ஏன் உனக்கு அழுகை வரல....'

அவன் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் விழித்தான். தொடர்ந்தேன்...

'பாருடா.. உன்ன பத்தி எனக்கு தெரியும்.. நீ ரொம்ப பொசசிவ்..  ஒண்ணு மட்டும் புரிஞ்சுக்கோ... பொசசிவ்க்கும் சந்தேகத்துக்கும் ஒரு சின்ன கோடு தான் வித்தியாசம் அத கடக்காம நீ பாத்துக்கணும். இன்னொரு முக்கியமான விசயம் ஈகோ.. அந்த பொண்ணு ஒரு வாரமா பேசலனு சொன்னியே.. நீ பேச முயற்சி செஞ்சியா...?'

'ம்.. இல்ல...'

'அப்பரம் ஏன் அந்த பொண்ணு மட்டும் பேசணும்...?'

'ஆனா அவ எனக்கு புடிக்காதுன்னு தெரிஞ்சும் சில விசயம் செய்யிறாளேணா...'

'அவளுக்கு அது புடிச்சிருக்குடா.... உனக்கு புடிச்சத செய்ய தானே நீ இருக்க.. அப்பரம் ஏன் அவளும் அதையே பண்ணனும்..?'

'ச்சூ.. இருவருக்காகவும் வாழுறது தான் ணா காதலும் திருமணமும்...'

'ஆமா.. ஒருத்தவங்களுக்கு ஒண்ணு புடிக்குதுனா நமக்கு விருப்பமில்லனாலும் அத ஏத்துக்கணும்.. அது அவங்க வாழ்க்கை... அதுதான் குடும்பம்.. உனக்காக அவங்கள மாத்த சொல்லகூடாது... U have to accept...'

'இல்லணா.. என்னால ஏத்துக்க முடியல...'

'இங்க பாருடா கண்ணா... ஈகோ விட்டு முதல்ல அந்த பொண்ணுகிட்ட மன்னிப்பு கேளு...'

'ஏன்... நான் ஏன் கேக்கணும்...?'

'கேட்டா என்ன ஆகிட போற...?'

'என் மேல தப்பு இல்லையே...!!'

'உறவுகள்ல எப்போதும் அப்படி தான்டா தெரியும்... நம்ம மேல தப்பு இருக்குற போலவே தெரியாது. ரெண்டு பக்கமும்... இணைய வேண்டிய ரெண்டும் இரும்பா இருந்தா இணைக்கிறது கஷ்டம்... ஒண்ணு இரும்பா இருந்தாலும் இன்னொன்னு கயிறா இருந்தா இறுக்கி கட்டிட்டு போயிடலாம்...'

'அந்த கயிறா அவ இருக்கலாமே...!'

'இத்தனை வருசங்களா பொண்ணுங்களே கயிறா இருந்து பழகிட்டாங்க.. நாமலும் பழகிப்போமே...!'

'ச்சூ... வேணா ணா... அவளுக்கு அவ்வளவு இருக்குறப்போ நான் மட்டும் ஏன்...'

'அடேய்.. அப்பரம் ஏன் அழுகுற...?'

'வலிக்குதுல...'

'உன் வலிக்கு மருந்து தான் தர முடியும்.. அந்த மருந்த நீ தான் பதமா போட்டுக்கணும்...'

'விடுடா... நான் ஏதோ பண்ணிட்டு போறேன்.. விடேன்...' சட்டென பேசிவிட்டு சாய்ந்துகொண்டான். மெதுவாய் அவன் தலையில் கையை வைத்து கோதிவிட்டு பேசினேன்...

'சின்ன சின்ன ஈகோ தான்டா பெரிய விளைவுகள ஏற்படுத்தும்...! நமக்கான பொண்ணுனு நினைச்ச ஒருத்தி வேற ஒருத்தன் கூட நாம நிக்க வேண்டிய இடத்துல நிப்பான். நீ வர்ணிக்க வேண்டிய அழக வேற ஒருத்தன் ஆராதிச்சுட்டு இருப்பான். உன்ன அவ கூப்பிட வேண்டிய அழகு வார்த்தை வேற ஒருத்தன் காதுல விழும். அவ வேற பையன்கிட்ட பேசினாலே கோபபடுற நீ.. நாளைககு அவகிட்ட உரிமையா பேச கூட உனக்கு தகுதி இல்லாம போயிடும்டா... உனக்காக உனக்காக மட்டுமே உரிமையான உயிர், உணர்வு, உடல் எல்லாத்தையும் ஒருத்தன் சொந்தம் கொண்டாடுவான் டா... வெறும் உடம்புக்காக பழகுறவன்னால கூட ஒரு காலத்துக்கு மேல பழகிட்டான்னா இதெல்லாம் தாங்க முடியாதுடா... அப்பா அம்மா உனக்கு எவ்வளவு செஞ்சாலும் அவங்கள எவ்வளவு புடிக்கும்னு நீ சொன்னது கிடையாது... ஆனா அந்த பொண்ணுகிட்ட எத்தனை முறை சொல்லி இருப்ப... யாருக்காகவும் அழுததில்ல.. ஆனா அந்த பொண்ணுக்காக அழுகுறனா.. இந்த உறவுல எல்லாம் கடந்த ஒண்ணு இருக்குடா.. மன்னிப்புன்னு ஒற்றை வார்த்தைக்காக இதெல்லாம் இழந்து கஷ்டபடாதடா.. அதனால நாம எந்த வித்ததிலும் குறஞ்சுட போறது இல்ல.. தம்பி... டே...'

அவன் என்னிடம் பேசுவதாக இல்லை. எனக்கு என் தம்பியின் நிலை நினைத்து மிகவும் வருத்தம் வந்தது. அவன் தலையை கோதிக்கொண்டே படுத்து உறங்கிபோனேன்.

காலை எழும்போது அவன் யாரிடமோ சிரித்து சிரித்து அலைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்தான். குளித்துவிட்டு கிளம்பி பார்த்தேன்.. இன்னும் அவன் பேச்சு முடிவதாய் தெரியவில்லை... தம்பி.. டே.. அடேய்.. கத்தி பார்த்தேன்.. என்னை சட்டை செய்வதாய் தெரியவில்லை. ஒரு பேப்பரில் 'Love you Brother' என எழுதி அவன் கண் படும் திசையில் வைத்துவிட்டு வெளியில் வந்துவிட்டேன்.

அவன் வாழ்க்கையை உணர்ந்துகொண்டான்... அந்த அலைப்பேசி அழைப்பு அந்த பெண்ணுடன் தான். நானும் உணர்ந்துகொண்டேன்....!!

-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

சிட்லபாக்கத்தில் தொடரும் வாழ்வியல் போராட்டம்!

ஏழு நாட்கள்...