Skip to main content

Posts

Showing posts from February, 2014

அவள்... அவளானாள்..!

அந்த பேருந்து நிறுத்தத்தின் ஓரமாக எனது பைக்கை நிறுத்திருந்தேன். இரவு பதினொன்று மணியை கடந்து இருந்தது. எங்கும் சென்றிடாமல் இங்கேயே காத்திருக்கும்படி என் நண்பன் சொல்லியிருந்தான். இரவு பனி என்னை வெகுவாக நடுங்க செய்தது. கழட்டி கையில் வைத்திருந்து ஹெல்மெட்டை தலையில் மாட்டிக்கொண்டேன். அவன் வருவதற்கு இன்னும் தாமதம் ஆகும் போலிருந்தது. பின்னால் இருந்து என் கையை யாரோ சுரண்டியது போல் இருந்தது. அது ஒரு பெண். அந்த இரவு வெளிச்சத்தில் அவள் முகம் மங்கலாக தான் தெரிந்தது. எதற்காக சுரண்டுகிறாள் என்பது புரியாமல் எனது ஹெல்மெட்டை கழட்டாமலே பேசத்தொடங்கினேன். ‘என்ன…?’ ‘எதுக்காக நிக்கிற…?’ ‘நான் எதுக்காக நின்னா உங்களுக்கு என்ன? போ மா..’ ‘இல்ல இதுக்காகவோன்னு கேட்டேன்…’ என்று சொல்லி அந்த பெண் தன்னை சுட்டிக்காட்டினால். பொதுவாக பேப்பரிலும் வாய்ச்சொல்லிலும் கேள்விப்பட்டிருந்த இது போன்ற நிகழ்வு இப்பொழுது என் நிஜத்திலுமா? இருப்பினும் உறுதிசெய்துக்கொள்ள பேசினேன்.. ‘புரியல…’ ‘தம்பி.. புட்டிபால் பையனா?’ என்று நக்கலாக அந்த பெண் என்னை பார்த்து கேள்வி எழுப்பினாள். அப்பொழுது எங்களை கடந்து போன பேருந்தின் முன்விளக்கு வெளிச்சத்தில் …

ஒத்த மரத்து கள்ளு…!

ஒருமரத்துகள்ளுஒண்ணு
உயிருக்குள்ளகலந்திருக்கு
தேடிஒழிக்குமுன்ன
குருதியிலும்இடம்புடிக்குது..
உசுருமாய்க்கசொல்லுது
உசுரகொடுக்கவருகையில
சுத்திவிசிறியடிச்சுசுழலவிட்டுது
அந்தஒத்தமரத்துகள்ளு...
கூட்டான்கூட்டாரையில
அமைதிகாத்தகள்ளு...
பாத்துசிரிக்கையில
மௌனிசிரிச்சகள்ளு... கையஅணைக்கையில
நாணி நழுவியகள்ளு... உள்ளஇழுக்கையில
நழுவி வந்த கள்ளு... உள்ளபோனதும்
சுழட்டு