Skip to main content

வாழ்க்கை அருமையா இருக்கும் சார்…!




நான் எப்பொழுதும் உறவுகளால் சூழப்பட்டவன். என்னோடு பிறந்தவர்கள் இருவர். எங்கள் வீடு எப்பொழுதும் உறவுகளால் சூழப்பட்டே இருக்கும். எனக்கு உறவுகள் ஒன்றாய் இருப்பதன் கொடுமைகள் தெரியும். அதைவிட அதில் இருக்கும் சந்தோசங்கள் பற்றி அதிகமாக தெரி்யும். இன்பங்கள் மட்டுமே வாழ்க்கை இல்லை என்பதை இங்கு பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

உறவுகள் என்ன எதிர்பார்க்கிறது. உண்மையான உறவு உங்களை மட்டுமே எதிர்பார்க்கும். சொந்த ஊரின் மீது பற்றுக்கொண்ட உங்கள் வீட்டு முதியோரை மாதம் ஒரு முறை சென்று ஊரில் பார்த்திருக்கிறீர்களா? அவர்கள் உங்களிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார் தெரியுமா? உங்களின் நேரத்தை. பள்ளி முடித்து வீட்டிற்கு வரும் உங்கள் குழந்தைகள் உங்களிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது தெரியுமா? உங்கள் நேரத்தை. வீட்டில் வேலையெல்லாம் முடித்துவிட்டு எல்லோருக்கும் என்ன புடிக்கும் என்பதை பார்த்து செய்துவிட்டு உங்கள் வருகைக்காக காத்திருக்கும் உங்கள் மனைவி என்ன எதிர்பார்க்கிறார் தெரியுமா? உங்கள் நேரத்தை.

எல்லோருக்கும் ஏதோ பிரியமான ஒரு வட்டம் இருக்கிறது. அந்த வட்டத்தில் அம்மா, அப்பா, மனைவி, குழந்தைகள் என ஏதோ ஒன்று அல்ல பல சொந்தங்கள் இருக்கிறது. அந்த வட்டத்திலிருப்பவர்களுக்கு உங்கள் மீது என்ன இருக்கிறது தெரியுமா? கொள்ளை கொள்ளையாக பாசம் கொட்டி கிடக்கிறது.

இங்கு பலர் சுமத்தும் குற்றம் ஒன்று இருக்கிறது. என்னை நானாக இருக்க விடுவதில்லை சொந்தங்கள் என்பது. நீங்கள் நீங்களாக இருப்பது என்பது நீங்கள் மட்டுமே இருப்பதில்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்துக்கொள்வதில்லை என்று நினைக்கிறேன். நாம் எப்பொழுதுமே நம் வாழ்க்கையை யாரோ ஒருவருக்காக தான் வாழ்கிறோம். சார்.. நமக்காக நாம மட்டுமே வாழ்ந்துட்டு இருந்தா போர் அடிச்சுடும் சார்.

எல்லா உறவுகளையும் சமாளிக்க தெரிந்தவர்களுக்கு ஏனோ இந்த காதலரையும் , துணையோரையும் சமாளிப்பது என்பது பெரும் செயலாக இருக்கிறது.
காதலில் முதலில் வருவது எது? பொசசிவ்னஸ். அதீத காதலில் வெளிபாடு தான் இது. ஆனால் பலருக்கு இது பிடிப்பதில்லை. நம் மீது அளவு கடந்த பாசம் வைக்கும் உறவு கிடைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஒவ்வொரு பொசசிவ் வெளிபாடும் உங்கள் மீது இருக்கும் அதீத பாசத்தின் அளவு என்பதை நினைத்து நீங்கள் இந்த இடத்தில் பூரித்துக்கொள்ளலாம். பொசசிவ்க்கும் சந்தேகத்திற்கும் ஒரு துளி தான் எப்பொழுதுமே இடைவெளி இருக்கும். அந்த துளி அளவை தாண்டி விடாமல் இருக்க வேண்டியது உங்கள் சாதூர்யம்.

அம்மாவிற்கும் பிள்ளைக்கும் சண்டை வந்தால் வயதில் பெரியவர் என பிள்ளை அடங்கி போய்விடுவான். சகோதர சண்டை என்றால் சகட்டு மேனிக்கு அடித்துக்கொண்டு தானாக சேர்ந்துவிடுவார்கள். ஆனால், இந்த காதலர்கள் பிரச்சனை மட்டும் அதிகம். இருவரும் ஒரே வயது கோட்டை சேர்ந்தவர்கள், இவர்களுக்கு நடுவில் யாரும் இல்லை. அவர்களுக்கு என்றே தனி உலகம்… இப்படி இருக்கும் இவர்களுக்கு நடுவில் சண்டை என்று வந்தால் புளியங்கொம்பு தான். இருவர் பக்கமும் ஏதோ ஒரு நியாயம் இருப்பினும் இருவரும் விட்டுக்கொடுக்கமாட்டார்கள். ஈகோ என்னும் கருமாந்திரம் வந்து தொலைத்துவிடும். எத்தனையோ பிரிவுகளின் காரணங்களாக இந்த ஈகோ இருந்திருக்கிறது.

என்ன தான் செய்யலாம் இது போன்ற பிரச்சனைகளில்.? மானத்தை விட்டுறுங்கனு சொல்லுறேன். எதுக்குயா உறவுகளுக்கு நடுவுல மானம் மருவாதைலாம். என்ன இருந்தாலும் நம்ம சொந்தங்க யா… நமக்கு புடிச்சவங்க. அவங்கள நாம என்னைக்கும் இழந்திட கூடாது. ஏதோ ஒரு சண்டைனு வர்றப்போ உங்களுக்கு பிடிச்சவங்க நீங்க மன்னிப்பு கேக்கணும்னு விரும்பல. நீங்களும் கூட மல்லுக்கட்டாம அவங்ககிட்ட அமைதியா உட்கார்ந்து பேசுங்க.. ஆரம்பத்துல முரண்டு பிடிப்பாங்க தான். அவங்கள உங்களுக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும்னு சொல்லுங்க… அவங்க உங்க வாழ்க்கைக்கு எவ்வளவு முக்கியம்னு சொல்லுங்க. சண்டை சச்சரவுலாம் அடுத்த நிமிசம் காணாம போகும் சார். வாழ்க்கை... இனிக்க இனிக்க வாழலாம்.

அவங்க மேலயே தப்பா கூட இருக்கட்டும். ‘அவ மேல தானே தப்பு.. நான் ஏன் போயி பேசணும்னு’ கேக்காதீங்க. அவங்க உங்களுக்கானவங்க பாஸ்.. உங்களுக்கே உங்களுக்கானவங்க மட்டும். நீங்க முதல்ல போயி பேசிட்டா என்ன உங்க தலை போயிடுமா? உங்க கௌரவம் போகுமா? சார்… மனசு சார்.. மனசு… ரெண்டு மனசுக்கும் அளவில்லாத வலி சார். போயி பேசிடுங்க சார். இது காதலர்களுக்கு மட்டும் இல்ல, தம்பதியர்களுக்கும் கூட.

அவங்கள காதலிக்கிறப்பவும் இல்ல கல்யாணம் செய்யிறப்பவும் எவ்வளவோ விசயங்கள் பிடிச்சிருக்கும். ஆனா கால போக்குல அதெல்லாம் மறந்து சண்டையினு இறங்கிடுறோம். ஆனா.. ஒரு நிமிஷம் நாம எதுக்கு அவங்கள விரும்ப ஆரம்பிச்சோம், அவங்ககிட்ட நமக்கு புடிச்ச விசயங்கள பத்தியெல்லாம் நினைச்சீங்கனா கண்டிப்பா அவங்க கூட மல்லுக்கட்டவே விருப்பம் இருக்காது.

காசு காசுனு வேலை வேலைனு சுத்துறோம். இதுமட்டும் போதும் இதுமட்டும் போதும்னு தேவைக்கு மீறி ஆசைக்காக நிறைய சொத்துக்கள் சேர்க்க உழைச்சுட்டே இருக்கோம். நம்மை சுற்றி இருக்கும் சொந்தங்களின் ஆசைகளை குழி தோண்டி புதைத்துவிட்டு யாருக்காக நாம் உழைக்க வேண்டும்? அவர்கள் உங்களை தேடுகிறார்கள். உங்களோடு கிடைக்கும் நொடிகளுக்காக ஏங்குகிறார்கள். உங்களோடு நேரம் செலவழிக்க விரும்புகிறார்கள். உங்கள் தோளோடு தலை சாய்த்து கவலையை மறந்து இருக்க விரும்புகிறார்கள். அதை தராமல் உழைத்து நாம் என்ன சேர்த்து வைத்துக்கொள்ள போகிறோம்.

சார்… உழைக்கிறதே அவங்களுக்காக தானே சார். அவங்க தான் சார் முதல்ல, அப்பரம் தான் எல்லா லொட்டு லொசுக்கு எல்லாம். சொந்தங்களை குறை சொல்வதை நிறுத்துங்கள்-அவர்களுக்கான நேரத்தை கொடுங்கள் குறை என்ன குறை வாழ்க்கை முழுதும் நிறைகள் மட்டுமே இருக்கும் என்பதை அடித்து கூறுகிறேன்.

காதலும் பாசமும் எதிர்பார்ப்பது ஒன்று மட்டும் தான். ஆணிடம் தோளை, பெண்ணிடம் மடியை. ஒரு பெண் ஆணின் தோளில் சாய்கையிலும், ஒரு ஆண் பெண்ணின் மடியில் சாய்கையிலுமே அவர்களின் துயர் மறக்கிறது. லபோ திபோ என ஒருவர் கத்திக்கொண்டிருந்தால் சிரித்துக்கொண்டு அவர் கையை பிடித்து அவரை எவ்வளவு பிடிக்கும் என்பதை சொல்லுங்கள் கத்திக்கொண்டிருந்தவர் கண்களில் கண்டிப்பாக கண்ணீர் சிந்தும். அது தான் சார்.. காதல். மனசு இருக்கமாக இருந்தால் உங்களுக்கு விருப்பமானவர் கையை பிடித்துக்கொண்டு தெருவில் நடைபோடுங்கள். உலகை நீங்கள் மறப்பீர்கள் என்று நான் உறுதியளிக்கிறேன். அவளை எனக்கு பிடிக்கும் அதை ஏன் அடிக்கடி சொல்லணும் என்று நினைக்காதீர்கள். ஒரு இயந்திரம் ஓடவே தொடர்ந்து அதற்கு எரிசக்தி கொடுத்துக்கொண்டே தான் இருக்கு வேண்டும்… அப்படி ஒழுங்கான சக்தியை நீங்கள் தரவில்லை என்றால் இயந்திரம் சரியாக ஓடாது தான். அது போல் தான் மனசு என்னும் இயந்திரமும். அது உங்களிடமிருந்து அன்பான வார்த்தைகளை தான் எதிர்பார்க்கிறது, எடுத்துக் கொட்டிவிடுங்கள் சார்.

காதலிங்க சார்.. சொந்தங்கள காதலிங்க சார்.. காதலுக்காக சொந்தங்களுக்காக நேரம் ஒதுக்குங்க சார்… வாழ்க்கை அருமையா இருக்கும். அது தான் சார் வாழ்க்கை.


-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…