Posts

Showing posts from April, 2017

என் காதலை நீ கேளடி

அவன் அந்த சாலை ஓரத்தில் அமைதியாக நின்றுக்கொண்டிருந்தான். அங்குமிங்கும் உலாத்தினான். கைபேசியை எடுத்து மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக்கொண்டான். தன் வண்டியை ஒரு முறை பலமாக தட்டினான். கடுப்பான முகத்தோடு திரும்புகையில் தூரத்தில் அவள் நடந்துவந்துக்கொண்டிருந்தாள். கடுகடுக்கப்பான அவனது முகம் சட்டென மாறியது.
அவள் அருகில் வந்தாள்.
‘சார்… ரொம்ப சூடா இருக்கீங்களோ?’ அவள் கேட்டாள்.
‘இல்ல.. ரெண்டு வாட்டர்மெலன் ஜூஸ் குடிச்சுட்டு கூலா நிக்கிறேன்…’
‘டே… எனக்கு..?’
‘அப்படியே உதச்சனா தெரியும். எவ்வளவு நேரம் எரும…’ அவன் பொய் கோபத்தோடு கேட்க அவள் சட்டென திமுறினாள்.
‘ஏன்.. வெயிட் பண்ண மாட்டீங்களோ?’
‘எதுக்கு வெயிட் பண்ணனும்…? என்னால முடியாது…’
‘ஆமா… மூக்கு மேல கோவம் வந்திரும். சரிங்க சாமீ.. இனிமே வெயிட் பண்ண வைக்க மாட்டேன்… போலாமா?’ அவள் சொன்னதும் அவன் முகம் இன்னும் இளகியது.
‘பாவம்..’ அவன் சொன்னான்.
‘யாரு..?’ அவள் கேட்டாள்.
‘உனக்கு வர்றப்போறவன் தான்…’
‘அந்த ஜீவன் பாவம் தான்… எங்க இருக்கானோ…’ அவள் சலிப்போடு சொன்னாள். அவன் சிரித்துக்கொண்டே வண்டியை எடுத்தான். அவள் பின்னால் அமர்ந்துக்கொண்டாள். அவர்கள் வண்டி கிளம்பியது.
‘ஆமா… நீ…

மலர் காதல்

மணமுடி காணப்பின் சேர்க்கை விதை விளைவாய் அரும்புதழ் தோன்றலின் பின் நனை முகையாகி மொக்குள்ளாகி முகிழ்பின் மொட்டுமாகையில் தோன்றும் நன்நகை போதுக்கொள்ளுமடி கண்ணம்மா! நின்கைப்பற்றி நடைக்கொள்ளும் சமயம் நின்வயிற் போதுக்கொள்ளுமடி! மலராகிய சமயம் எம் செல்ல பேச்சுகளோடு பூவாகி நிற்கும்… அள்ளி அணைத்து செல்ல ரீங்கார வண்டாய் அலப்பறிப்பேனடி! கண்ணம்மா! பூவொன்றாய் வேண்டாமென பொதும்பர் செய்யவேண்டுமடி… பூவொன்றற்று பொதும்பரே பொன்கவினடி… நினைக்கொண்டிரு கண்ணே! வேடிக்கை போதும்… ஒன்றுமட்டும் சொல்கிறேன்.. வீயாகி பொம்மலின்பின்னும் நின்கைப்பற்றல் நீளக்கூடாதடி பொம்மல் செம்மலாகினும்..
நீளக்கூடாதடி..!
-தம்பி கூர்மதியன்

கூந்தல் சுதந்திரம்

நீளக்கூந்தலடி கண்ணம்மா நின் திசையற்று நீளவில்லையடி பட்டு நூட்களடி கண்ணம்மா பலவிஞ்சை மதியோடளிக்குதடி..
காடி நில்லாது பிட்டம் வரை நீண்டுற்று முன்புறத்தில் கருவிழித்திரையாகின் பின்னால் நானல்லோ யென எனை நாண சிரிக்குதடி..
முடிச்சுகள் முழு முருகாய் களைதல் முக பொலிவாய் இருக்க நின்கவின் மறைக்கும் அள்ளி முடிதல் ஏனோ எமக்கு அந்நியமே!
சிறையிட்ட கைதியாய் நின்கூந்தல் நிறைக்கொள்ளாதடி அள்ளிமுடிந்தவையை அவிழ்த்துவிடு கொஞ்சம் காற்றிலாடட்டும்.., கிழக்கும் மேற்குமாய் அசைந்து கொஞ்சம் வடக்கும் தெற்குமாய் குதித்து..
களைதலாகியதில் நிறைக்கொள்ளும் அழகை காண கண்ணின் பிசிர்தசையும் பார்வை கேக்குதடி.. சுதந்திர களைதல் கொள்ளட்டும் கண்ணம்மா நின் கூந்தலும்.. கொஞ்சம் நீயும்!
-தம்பி கூர்மதியன்

காதலாகிய நாள் ஒன்றில்...

’என் உதிரம்க்கொண்ட எழுத்தச்சு உன் பெயரை தவிற வேறு எழுதவில்லையடி அதை உம்மோடு இணைத்து நம் இணைவின் சாட்சிக்கு அழகுயிரை பெத்தெடுப்போமா?’ அவன் சொல்லிவிட்டு அவளின் முகத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் சிறிது அந்த வார்த்தைகளை யோசித்தாள். உருட்டிக்கொண்டிருந்த அவளின் பார்வை சட்டென விரிந்து பாசாங்கு கோபத்தோடு அவன் முகத்தை பார்த்தது.
‘பொறுக்கி… முதல்ல கல்யாணம் பண்ணிக்கோ டா…’ அவள் செல்ல கோபத்தோடு சொன்னாள்.
‘ஒற்றை நீள மஞ்சக்கயிற்றின் பிடியா? சுற்றிய உறவின் அலைக்கழிப்பா? என் வீட்டு படியின் உன் பாதம் தொடுதலா? எது திருமணம் கண்ணம்மா? ஒற்றை நிலவொளியில் உன் முகம் மறித்து மற்றவை காணா நொடிபொழுதில் உன் காதோரம் என் காதலை பதித்த நொடியல்லோ நம் திருமணம் முடிந்தேறிய நொடி…’
‘ஆமா.. இதுக்கு ஒண்ணும் குறைச்சல் இல்ல. இதுக்கு தான் கவிஞன கட்டிக்க கூடாதுங்குறது. ஏதாச்சும் பேசி ஏமாத்திருவானுங்க…’
‘எத்தனை கவிச்சொல் காதில் கொண்டாயோ!? உரிமைக்கவிஞன் இந்த ஒருவனற்றோ ஏதாய் ஒற்றனுண்டோ?’
‘யப்பா சாமீ… நான் ஏதோ பாகவதர லவ் பண்ற போல இருக்குடா…’
‘கவிபாடும் காதலன் கொள்ளும் ஆசை உம்மது அல்லவோ இந்த கவிஞனின் காதலும் உம்மது அல்லவோ? காதலோடு கவிச்சொல்லும் எம்…

ஆழப்பதிதல் - தகப்பனாகிய நான் எழுதும் *3

மகளே! பள்ளி உனக்கு பழக்கமாகியிருக்கும்.
தினமும்… பள்ளிப்பாடம் வீட்டுப்பாடம் யென வாழ்க்கை ஒரு நேர்க்கோட்டில் பயணிக்கும்…
முக்கியமாய் ஒன்று சொல்லபோகிறேன் நான்! நிலவை காட்டவேண்டிய நான் அவசிய அறிவை புகட்டவேண்டிய சூழல் இது கலையுலகில் பொக்கிஷத்தின் தனி தேடலிலோ காலம் கடந்த திருமண கோலத்தில் அம்மையூடோ உம்மை வந்து சேர வேண்டிய அறிவு காலத்தின் கட்டாயத்தால் இப்பொழுதே!
உலகம் அழகு தான்! சுற்றிய மனிதரும், அவர் மனமும் அழகு தான் நிலைக்கொள்ள முடியா சூழலும், செயலும் தினம் தோன்றி மறைகிறது மகளே!
உலகம் நல்லவைக்கொள்ளுதல் போலே தீயவையும் திகட்டக்கொண்டிருக்கிறது! அத்தீயன எமை தீண்டாதென முட்டாள் வேஷமிட்டு