Skip to main content

ஆழப்பதிதல் - தகப்பனாகிய நான் எழுதும் *3

மகளே!
பள்ளி உனக்கு பழக்கமாகியிருக்கும்.

தினமும்…
பள்ளிப்பாடம் வீட்டுப்பாடம் யென
வாழ்க்கை ஒரு நேர்க்கோட்டில் பயணிக்கும்…

முக்கியமாய் ஒன்று சொல்லபோகிறேன் நான்!
நிலவை காட்டவேண்டிய நான்
அவசிய அறிவை புகட்டவேண்டிய சூழல் இது
கலையுலகில் பொக்கிஷத்தின் தனி தேடலிலோ
காலம் கடந்த திருமண கோலத்தில் அம்மையூடோ
உம்மை வந்து சேர வேண்டிய அறிவு
காலத்தின் கட்டாயத்தால் இப்பொழுதே!

உலகம் அழகு தான்!
சுற்றிய மனிதரும், அவர் மனமும் அழகு தான்
நிலைக்கொள்ள முடியா சூழலும், செயலும்
தினம் தோன்றி மறைகிறது மகளே!

உலகம் நல்லவைக்கொள்ளுதல் போலே
தீயவையும் திகட்டக்கொண்டிருக்கிறது!
அத்தீயன எமை தீண்டாதென
முட்டாள் வேஷமிட்டு
மூக்கில் சிகப்பு பஞ்சுவிட்டு கோமாளியாய்
நானிருக்க விரும்பவில்லை மகளே!

நான்கின் விதி நீ அறியவேண்டும்!

முதலாய் – உன் உடல் உன்னுடையது!
ஒவ்வொருவராய் நம் அத்தனைக்கும் ஓர் உரிமையுண்டு
உடல் – தனியானவை.
அது உனக்கு மட்டும் தான்!
உன் உடல் உன்னுடையது
யென ஆழப்பதிய செய் மகளே!

இரண்டாய் – நான் என்றும் உனக்காக!
’அய்யோ இது செய்தோமே’ எனச்சொல்லும்
பயமோ தயக்கமோ வேண்டாம் கண்ணே!
உனக்காக மட்டுமே நாங்கள் இருக்கிறோம்
அம்மையோ அப்பனோ கடிந்தாரெனும் பயம்கொளல் ஆகாதம்மா
உனை கடிந்தல் கனவிலும் நினையேன்
அப்பன் உன் நண்பன் ஆழ உணர்வாய் கண்மணியே!

மூன்றாய் – மூடும் உறுப்பு முழுதாய் உம்மது!
உம் உள்ளாடை கவரும் பகுதியெதும்
உன்னையன்றி யண்டோர் தொடுதல்
எவராயினும் – ஏன் நானாயினும்
தவறென ஆழப்பதி செல்வமே..
ஆழ்மனதில் ஆழப்பதி!


நான்கின் முக்கியம் – உரக்க கத்திவிடு!
உலகசூழ வாழ்தலில்
நம் உடலோடு உணர்ந்து
பிடித்தலும் வெறுத்தலும் அமைந்திருக்கும்..
உமக்கு பிடிக்காததும் வெறுப்பதும்
உமை சீண்டினால்…
உரக்க கத்திவிடு மகளே!
உமை வெறுக்க செய்யும் விசயத்தை சொல்லி
உரக்க கத்திவிடு!
கத்தி நகர்ந்துவிடு! உரக்க கத்திவிட்டு நகர்ந்துவிடு!

இந்நான்கு நீ அறிதல் தாண்டி பதிதல் வேண்டும்!
ஆழ்மனதில் நன்கு பதிதல் வேண்டும்!
ஏன் அப்பா! என்ற கேள்விக்கு
உன் மகிழ்ச்சி என்ற பதிலை மீறி வேறில்லை கண்ணே!
மகிழ்வாய் நீ தினம் இருத்தல் வேண்டும்
அம்மகிழ்வை நான் தினம் ரசித்தல் வேண்டும்
அம்மகிழ்வை உணர ஒரு படியாய்
நீ இந்த நான்கின் விதிகள் அறிதல் வேண்டும்
உற்று பதிதல் வேண்டும்..
மகளே! செய்வாயா?


-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…