Skip to main content

நிசைமடியில் தோழி அழுகிறாள்

அவள்:

நிசையே! என் இனிய நிசையே!
நீ கொண்ட வர்ணம் போலே உலகு இருக்கிறதே!
காணாயோ!?
நின் அகத்தில் நான் கண்ட கலவு கனவுகள்
சொச்சமாய் எச்சமாய் பிச்சி பிச்சி
பேருந்தின் நெருக்கத்தில் போய்க்கொண்டிருக்க
கலவின் பேரிலும் காழ்ப்பு தோன்றுதடி..
தோழி நிசையே! கேளாயோ!?

நெரிந்த பேருந்தின் மத்தியில்
அண்டவனெல்லாம் கச்சை தேடுகிறானடி..
நெரிதல் கூடாதா
மறைதல் விலகாதா
கழுகின் கண்களே என் கற்பை கழிக்கிறதடி!

விலகி நடந்திடமாட்டேனாயென
மேல்பிடி கையாயும்
பைமாட்டும் பொய்யாயும்
அலையும் கைகள்
மார்பை அழுத்தம் பார்க்குதடி..
துப்பட்டா போதாதென
முன்பைவைத்து மறைத்து போவதற்குள்
ஆயிரம் அம்புகளை தப்பித்த போர்வீரம் கொள்கிறேனடி..

முன்னாலற்று பின்னாலும்
ஒரு வலுசண்டை நடைகிறதடி..
சில முறை கைகளால்
சில முறை… அது…
உன் அகத்தில் நான் கண்ட கனவுகள்
சொச்சமாய் எச்சமாய் பிச்சி பிச்சி.. சே!

நிசையே! நல்நிசையே!
தினம் மாற்று உடலுக்கு உரம்போட்டுக்கொண்டிருக்கிறேனடி
உன் மடிக்கொண்டு இம்மதிக்கு உறக்கம் தாருமடி..
கலவு கனவுகள் அற்ற கனவு பயங்களை போக்கும்
உன் மடிக்கொண்டு உறக்கம் தாருமடி..

இரவு:

இந்நிசைமடிக்கொண்ட தோழீ!
எச்சமிட்ட நாய்கள் அறுபட வேண்டும்
அவை எச்சிலிட்ட பின்னும் நீ அழுதல் கூடாது
எச்சமிட்ட நாய்கள் அறுபட வேண்டுமடி..
மறித்து நில்லடி கண்ணே
எம்மதியினை தீண்டோனை எதிர்த்து அறைந்திடு கண்ணே!
நெருப்பை உமிழ்ந்து பெண்ணே
நீ மதியல்ல ஆதவனென உரக்க சொல்லிடடி..
கண்ணீர்மட்டும் எத்தனை நாளடி?
நின்கண்ணீரை விட்டு ரௌத்திரம் பழகடி கண்மணியே!

ரௌத்திரம் பழகிடடி… 

-தம்பி கூர்மதியன்

Comments

Popular posts from this blog

மெரினாவில் ஓர் இரவு! போராட்டக்களம்..

மாலை 6.30 மணி.
இரண்டு கிலோமீட்டர் முன்னிருந்தே பேரணியாக பலர் சென்றுக்கொண்டிருநனர். அங்கங்கே தன்னார்வாலர்கள் நின்று அறிவிப்புகள் செய்துக்கொண்டிருந்தனர். சட்டையில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவான வாசக மற்றும் படம் பதிப்பை இலவசமாக நண்பர்கள் செய்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நாங்களும் இணைந்துக்கொண்டோம் நடைபயணத்தில்.
கோஷங்கள் எழுப்பபட்டன. ஆளும் வர்கத்தை எதிர்த்தும், சர்வதேச அரசியலை கேலியாக விமர்சித்தும் கோஷங்கள் போடபட்டன. அப்பொழுதே கிளப்பிவிட்டன நம் ரோமங்களை. அங்கங்கே சில தகாத வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை தோழர்களின் கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு முறை என்று உணர்ந்து நடந்தோம். கோபத்தை நாகரீகமாக சொல்லும் தமிழ் இனம் என்பதை தோழர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
எங்கும் நுழைய முடியவில்லை. குடும்பமாக, நண்பர்களாக, தன்னார்வலராக என எங்கினும் கூட்டம் அலைமோதிக்கொண்டிருந்தது. மத்திம பகுதி விவேகானந்தர் இல்லம் தான் எனினும் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்தே அலைகடலென மக்கள் மட்டும் தான் தெரிந்தார்கள்.
நாங்கள் முன்னேறினோம். அங்கங்கே தோழர்கள் பதாதைகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார்கள். கோஷ முழக்கமிடையே நாங்கள் முன்னேறி …

ஏழு நாட்கள்...

என் பெயர் ரகு. அடிக்கடி இரவு வரும்பொழுது ஒரு இனிப்பு என்று வாங்கிக்கொண்டு சந்தோசமாக வீடும் ஏறும் அளவுக்கு எனக்கு குடும்பமும் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மகிழ்வும் வந்ததில்லை. அதே சமயம், வாழ்க்கை இப்படி ஆகிவிட்டதே என வருந்தும் அளவுக்கும் ஒரு கவலை வந்ததில்லை. வாழ்க்கை என்னும் போக்கில் நாட்களை கடந்து செல்லும் நீங்கள் பார்க்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான் நான்.
அம்மா ஊரில். இங்கு தனியாக ரூம் எடுத்து தங்கியிருக்கிறேன். கம்ப்யூட்டர், செல்ஃபோன் போன்னற இக்கால வாழ்க்கை டெக்னாலஜி எதுவும் அண்டாத ஒரு பிரஜை. என்னிடம் இருக்கும் சொத்து என்று சொன்னால் ஒரு மூன்று செட் துணி, ஒரு ஜோடி ஷூ மற்றும் செருப்பு, ஒரு பர்ஸ் மற்றும் ஒரு கைகடிகாரம். இதில் எதில் பாதிப்பு வந்தாலும் உடனே மாற்று வாங்கிவிடுவேன். வேறு எதுவும் செலவு இல்லை. சமீபத்தில் தொலைந்த கடிகாரத்திற்கு பதிலாய் மற்றொன்று குடிக்கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவு தான்.
அன்று அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.
‘ரகு… உன்ன சார் உள்ள கூப்பிடுறாரு..’ சக அலுவலர் வந்து சொன்னார்.
‘ரகு… நீங்க சேர்ந்து கொஞ்ச நாள் தான் ஆகுது. ஃபீல்ட் சமயம் இப்போ சரியில்ல. வேலைய விட்டு எல்லாரையும் தூக்கிட்டு இருக்காங…

ஒரு அப்பாவின் வாழ்க்கை

நான் கடைசியா இந்தியா வந்து ஒரு வருசம் கடந்துருச்சு. இப்போ நான் கிளம்பிட்டேன். என்னோட இந்தியாவுக்கு, என்னோட ஊருக்கு, என் சொந்த மண்ணுக்கு போறேன். அதைவிட சந்தோசம் நான் என் அப்பாவ பாக்க போறேன். நினைக்கிறப்பவே மனசு சில்லுனு இருக்கு. அப்பா…
என் அப்பா ஒரு கூத்து ரசிகர். ஊருல நடக்குற ஒரு நாடகம் கூத்து எதையும் விடமாட்டார். அன்னைக்கு ஊருக்குள்ள சங்கரன் குழுவோட நாடகம் நடந்துச்சு. மகாபாரத கதை. கிருஷ்ணன் அர்ஜூனனுக்கு உபதேசம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.
’கத்தும் நீதிகூட்டம் காட்டில் ஒரு குரங்காட்டம் ஒன்னு ஆடுது நாட்டில் மழியும் உலகம் ஆட்சி அதை அழிக்கத்தான் புறப்படும் தர்மத்தின் கோட்டை கத்தும் கதமறுக்கும் காட்டில்’
’ஆதாகபட்டது வில்லை ஏந்திக்கொண்டு யோசித்து நிற்கும் அர்ஜூனனிடம் கிருஷ்ணன் சொல்கிறான்.’
‘எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது எது நடக்கிறதோ அது நன்றாகவே நடக்கிறது’ என நாடகம் உச்சகட்டத்தில் அக்கால உடையோட நடந்துகிட்டிருந்தப்போ மேடையில ஒருத்தர் இக்கால உடையோட நடந்து வந்து கிருஷ்ணன் காதுல ரகசியம் பேசினாரு. இது என்னடா மகாபாரத்ததுல ஒரு திருப்பம்னு கூட்டமே உத்து பாத்துகிட்டு இருந்தப்போ, கிருஷ்ணர் மக்கள் கூட்டம் இரு…